BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Bu, sanki hepimizin hikâyesi...

Bu, sanki hepimizin hikâyesi...

“Hafız Kıymet Hanım; annesi, üvey babası ve kayınpederi ile iki çocuğunun yaşadığı evde bir anlamda 23 yaşında dul kalmıştı...”



Kıymet Hafız’ın üvey babası Pomak Mehmet Usta, 1954’te Kore’ye askere giden ve iki sene sonra dönen oğlu İsmail’i evlendirmek için fazla uzağa gitmemişti. 16 yaşına giren üvey kızı Kıymet’i oğlu için zaten öteden beri düşünmekteydi. 1957 başında iki gencin düğünleri yapıldı. Baba evinden ayrılıp kiraya çıktılar. Genç çiftin ilk oğulları İbrahim iki odalı küçücük bir kira evinde doğdu. Belediyenin ucuz fiyata tahsis ettiği 100 metrekare arsanın yarısı üzerine kendi evlerini bitirene kadar birkaç kira evi daha değiştirdiler. Evden eve taşınırken eşyaları bir at arabasına sığardı. At arabasının arkasında yeni evlerine giderlerken ellerinde ayna ve idare lambası olurdu. Çünkü eşyalarından kırılacak olanların en değerlileri sadece onlardı. Mahalle bakkalındaki veresiye defterini bir türlü kapatamayan Pomak İsmail Usta 1964 yılında işçi olarak Almanya’ya gitti. Hafız Kıymet Hanım, annesi, üvey babası ve kayınpederi ile iki çocuğunun yaşadığı evde bir anlamda 23 yaşında dul kalmıştı. Artık kendisini, 50 metrekareye ev kondurdukları arsanın avlusuna yaptıkları bir odada, çocuklara Kur’an-ı Kerim öğretmeye adamıştı. Ayrıca kasaba halkının mevlidi şerif ve Kur’an-ı Kerim okuma gibi taleplerini hiç bedel beklemeden yerine getirirdi. Bu arada annesi Hacer Hanım çileyle geçen bir hayatın yorgunluğuna dayanamadı. 1966 Ramazanında 54 yaşında vefat etti. O vefat edince Pomak Mehmet Usta da alıp başını Bursa’ya gitti. Kıymet Hanım artık evinin hem kadını hem de erkeğiydi. Oğlu İbrahim 1972’de Bursa Erkek Lisesi’ni parasız yatılı kazandığı zaman diğer oğlu ile bir ara kocasının yanına Almanya’ya gitti. Oradaki hayata ayak uyduramadı. Beş sene sonra döndü. Bu arada Almanya’da işsizlik artmış, kocası Pomak İsmail Usta da para gönderemez olmuştu. Almanya’da doğan üçüncü oğlu Yusuf ile Mustafakemalpaşa’da yalnız yaşamaktan usanıp, 90’lı yılların başında oğlu Erol’un yanına İstanbul’a taşındı. 1994’te Almanya’dan kara bir haber geldi. Kocası Pomak İsmail Usta yalnız yaşadığı evde kalp krizi geçirmiş vefat etmişti. Cenazesi uçakla getirtilip, kasabaya defnedildi. Kıymet Hanım artık gerçekten dul kalmıştı. Merter’de bahçe katı, mütevazı evde kalıyordu. Kendini seven sayan bir çevresi de oluşmuştu. Mayıs 2005’te ilk, 2006 Haziranında ikinci kalp krizi ile sarsıldı. Kalbi besleyen ana damara stent takıldı. Bir ay sonra ambulans yine kapıdaydı. Bir stent de diğer damara takılmıştı. 11.08.2006 Cuma günü kontrolden eve getirdiğimizde arabadan inerken “Cenabı Hak razı olsun. Bak sana da evlatların nasıl hizmet edecek” demişti. Pazar günü son görüşüm olduğunu bilmediğim ziyaretimde ise çok canlıydı. Bana ne ikram edeceğini şaşırıyordu. Şen şakrak eskilerden anlatıp sohbet ettik. Salı sabahı 08.30’da çalan telefon hiç de hayra alamet değildi. Kardeşim annemin kendini iyi hissetmediğini söylüyor ambulans çağırdığını haber veriyordu. Ben de ardından hastaneye yetiştiğimde acı haberi aldık. “Maalesef hastayı kaybettik!” diyorlardı. O an ne yapacağımı bilemedim. Dondum kaldım. Olduğum yere çöküp oturdum. Ancak dakikalar sonra gözlerimden yaşlar boşanabildi. Annem Hacı Hafız Kıymet Hanım’ın, ninesi şehit eşi Fevziye, annesi şehit kızı Hacer Hanım’ınkine benzeyen 65 yıllık çileli ömrü burada noktalanmıştı. Cenab-ı Hak mekânlarını Cennet eylesin. İbrahim Pazan-İstanbul > Yazışma adresi: Türkiye Gazetesi İhlas Medya Plaza 29 Ekim Caddesi, 34197 Yenibosna/İstanbul Faks: (0212) 454 31 00
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT