BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > İyi insanlar, iyi atlara bindiler gittiler

İyi insanlar, iyi atlara bindiler gittiler

Hani, ellerinden çıktığı âna kadar sıradan taş-toprak sananlar vardır altın madenlerini... Hani birilerinin suya kandığı yerde susuzluktan kavrulan kısmetsizler vardır.



Hani, ellerinden çıktığı âna kadar sıradan taş-toprak sananlar vardır altın madenlerini... Hani birilerinin suya kandığı yerde susuzluktan kavrulan kısmetsizler vardır. Hani üstelik bir de gülebilenler vardır ağlanacak hallerine; Bir de bunu işte böyle yazabilenler vardır!.. * * * Yok, yok, yok... Yok! Diyecek bir kelime yok, yazacak tek satır yok... ..... İnsan; “hafıza” da demek değil mi?.. Var ile beraber yaşa yani bunca yıl, ama “yok” olarak!.. Olur iş değil. * * * Şehir; medeniyet demek. Medeniyet ise ilim; “Medine” gibi... ..... Artık ne dağdaki kurtların arasına karışabilen, ne de şehre dahil olabilen; topal, kör, hasta ve üstelik aç-susuz bir zavallı çakala acımazsın da ne yaparsın?.. Bir rüyasına bile muhtaçken; Yanından geçip gidişine nasıl yanarsın?.. * * * “...Birkaç gün önce çok sevdiğimiz amcamızı kaybettik. Muhteşem insandı. Cömertti, mütevazıydı, âlimdi. Babamızdı... Büyüklerin bütün halleri onda vardı. Ben fırsat buldukça yanına gider, istifade ederdim...” diyen Sevgili Ahmet Sırrı Arvas kardeşimin, amcaları Emin Garbi Arvas Beyefendi için yazmış olduğu şiirleri yayınlıyoruz. Sen gidince... Emin Garbi Bey’in Aziz Ruhuna Yavaş yavaş silindi Bu deryada adımız Sen gidince kırıldı Kolumuz, kanadımız... Kayıp gitti yıldızlar Ufkumuzda hüzün var Mezarın gül bahçesi Mahşer gününe kadar... Bize pek değer verdin Can kattın dünyamıza N’olur özleyince gel Bekleriz rüyamıza... Cevherin ayarını Usta kuyumcu anlar Seni unutmayacak Büyüttüğün fidanlar... Kim okşayacak şimdi Ağrıyan başımızı? Sevgiyle kim silecek Akan gözyaşımızı? Donar gülüşlerimiz Bölünür düşlerimiz Senin için duada Titreyen ellerimiz... Yüreklerde sızı var Yürekler camkırığı Zaman içre diner mi İçimin hıçkırığı? Üstüne gül kokusu Ne de güzel sinmişti Eden iki cihanda Seni aziz etmişti Burda tuttuğun gibi Orda tut elimizi Sevgiliye doğru koş Götür kafilemizi... O ne mutluluk öyle, Gittin gerçek vatana Bizden de selam söyle Oradaki Sultana! Ahmet Sırrı Arvas
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT