BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > “Depremzedeler peri$an durumdalar...”

“Depremzedeler peri$an durumdalar...”

Aylin arabaya biner binmez Hakan motoru çalıştırdı. Eve dönüyorlardı. Genç adam eğilip otomobilin radyosunu açtı ...



Aylin arabaya biner binmez Hakan motoru çalıştırdı. Eve dönüyorlardı. Genç adam eğilip otomobilin radyosunu açtı: “Deprem bölgesinde evsiz kalan depremzedeler perişan bir durumdalar. Kızılayın dağıttığı çadırların yetersiz kaldığını söyleyen yetkililer vatandaşların hâlâ sokaklarda sabahladığını söylüyorlar.” Hakan karısına baktı: - Çok üzülüyorum Aylin... O zavallı insanlar ne yapıyor? Ne yiyip ne içiyor? Geceleri uykularım kaçıyor... Genç kadın şefkatle gülümsedi: - Dün babamla konuştum Hakan. Sen müşteriye gittiğin zaman. Babam bir kamyon yardım malzemesi toparlamış. Fabrikadaki işçiler de karınca kararınca bir şeyler getirmişler. Biraz da maddi yardım yapacakmış babam. Sanıyorum hafta sonunda gidecekmiş kamyon Karamürsel’e... Hakan sevinçle cevap verdi: - Allah razı olsun. Keşke herkes elinden geleni yapsa... Birden durakladı. Gözünü yoldan ayırmıyordu: - Ne dersin, biz de gidelim mi hafta sonunda? Hem yardımın dağıtılmasına göz kulak oluruz hem de... içini çekti üzgün bir şekilde: - Bir kez daha görürüm oraları... Aylin heyecanla bağırdı: - Çok iyi olur Hakan. Gidelim. Elimizden ne geliyorsa yaparız. Ben orada evsiz kalmış, ailesini kaybetmiş birkaç çocuğun bakımını da üstlenmeyi düşünmüştüm kendi kendime. Hem bakarız böyle muhtaç olanları bulmak için. Çok iyi olur. Karı koca gönülleri rahatlamış bir şekilde nefes aldılar. İkisinin de keyfi yerine gelmişti bu kararla. Aylin gülümsedi. - Annem Sarıbaş’ı anlatıyor. Ne yaramazlıklar yapıyormuş bir görsen. Hakan’la annesinin hayatını kurtaran köpek yavrusunu Ekrem beyler villanın bahçesine almışlardı. Hakan ona bir kulübe yapmış, keyifli bir şekilde yaşamaya başlamıştı. Hakan tebessüm etti: - Özlüyorum onu biliyor musun? - Bilmez miyim. O kadar sevimli ki... Arkasına dayanarak ekledi: - Seni bana kazandıran o... O olmasaydı sen de... Başını iki yana salladı düşünmek istemiyormuş gibi... Mırıldandı usulca: - Allah’ım korusun... Çok korkunç, düşüncesi bile çok korkunç... Oturdukları binanın önünde park ettiler. Arabayı kilitleyip apartmana girdiler. Meserret hanım güler yüzüyle karşıladı onları. Hakan annesini sarılıp öptükten sonra heyecanla bağırdı: - Hafta sonunda Karamürsel’e gidiyoruz anne. Kayınpederim yardım kamyonu gönderiyormuş, biz de gideceğiz Aylin’le. Bir kez daha göreyim, belki oradaki zavallılara bir yardımımız dokunur... Meserret hanım ağlamaya başladı. Aylin yaşlı kadına sarıldı: - Üzülmeyin ne olur anne! Elimizden geleni yapmamız lazım. Bu ülke bizim, bu insanlar bizim... -Allah razı olsun yavrum... diye mırıldandı Meserret hanım. Duygulanmıştı. Ekledi usulca: - Keşke ben de bir işe yarayabilsem... Keşke bir faydam dokunabilse... Anneciğin de çalışıyor, arkadaşları arasında para topluyormuş depremzedeler için. Sağ olsunlar. Hep birlikte salona geçtiler. Yaşlı kadın akşam yemeğini hazırlamıştı. Düzenli ve mutlu bir hayatları vardı artık... * DEVAMI YARIN
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 109156
    % 1.14
  • 3.8206
    % -0.38
  • 4.5076
    % 0.05
  • 5.1028
    % -0.67
  • 153.399
    % -0.43
 
 
 
 
 
KAPAT