BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Engellilerin sessiz çığlığı

Engellilerin sessiz çığlığı

Yılda sadece bir hafta hatırlayabildiğimiz 7.5 milyon engelli görmezden geliniyor. Cadde, sokak, sosyal aktivite alanları, resmi ve özel kurumlar, toplu taşıma araçları gibi birçok alanda düzenlemeler engelliler düşünülmeden yapılıyor.



İSTANBUL- Her yıl 10-16 Mayıs tarihleri arasında çeşitli etkinliklerle biraz olsun gönünüllerini aldığımız engelli vatandaşlarımızın dertleri bir türlü deva bulamıyor. Türkiye’de ‘engelliler’ gerçeği kanayan bir yara olarak varlığını sürdürüyor. Dünyada her 10 kişiden biri engelli. Yani 500 milyon engelli insanla birlikte yaşıyoruz. Ülkemizde ise 7.5 milyon engelli insan var. 20 milyon civarında insanımız ihtiyaç ve bakımını üstlenmek gibi sebeplerle, engelli insanla herhangi bir şekilde ilgilenmek durumunda. Sözler tutulmuyor Engelli insanın toplum hayatında yerini alması, onun topluma kazandırılması ile mümkün olur. Bizim için çok basit gibi görünen şeylerin onlar için büyük bir mesele olduğunu bilmeliyiz. Bunun için de engellilerin toplum tarafından fark edilmesi devlet mekanizmalarının ve özel sektörün onların günlük hayatını kolaylaştıracak tedbirleri alması, problemlerine eğilmesi gerekir. Oysa ki, en başta ulaşım olmak üzere binaların ve yolların mimari yapısı, kamu alanlarının düzenleme biçimi, çevre şartları, sağlık, istihdam, gibi temel problemlerde engellilerin ihtiyaçlarını gidermekten ülke olarak çok uzaktayız. Cadde, sokak, sosyal aktivite alanları, resmi ve özel kurumlar, toplu taşıma araçları gibi birçok alanda düzenlemeler engelliler düşünülmeden yapılıyor. Resmi ve özel kurumlarda yüzde 3 oranında engelli çalıştırma zorunluluğu uygulanmıyor. Eğitim konusunda ise durum içler acısı, 1.5 milyon engelli çocuktan ancak 45 bini özel eğitim imkânlarından yararlanabiliyor. Özel eğitim kurumlarına yeterli ödenek ayrılmıyor ve sosyal güvencesi olmayan ailelerin engelli çocuklarının özel eğitim kurumlarından yararlanmaları için gerekenler yapılmıyor. Zihinsel engellilerimizi ise hâlâ saklıyor, göstermekten utanıyoruz. Toplum dışlıyor Teknik olarak engelli, “Kişinin hayatını yüzde 40 oranında tesiri altına alan bir rahatsızlığın, 6 aydan fazla veya ömür boyunca sürmesine” deniliyor. Toplumun genelinde ise engellilik, acınacak bir hal olarak görülüyor. Uzmanlar engellilerin kendi başına birer uyumsuzluk sebebi olmadığını ifade ediyor. Önemli olan, kişinin ve çevrenin engelliyi nasıl kabul ettiğidir. Toplumun engellileri acizler olarak algılaması onları köşesine çekilmeye itiyor. Omurilik Felçlileri Derneği Başkanı Ramazan Baş, Türkiye’de engellilerin problemlerinin yasaların uygulanmayışından kaynaklandığını belirterek “Yasalar çıkıyor fakat uygulanmıyor. Bunun da herhangi bir yaptırımı yok. Bu anlamda hükümet yetkililerinin bunun takipçisi olması lazım. Herşeyden önemlisi kanunları uygulamayan devlet memurlarına getirilen müeyyidelerin artırılması gerekiyor” dedi. Sivil toplum kuruluşlarının da yasaların uygulanmaması karşısında girişimde bulunmadıklarından yakınan Ramazan Baş “Mesela bizim dava aşamasına gelmiş dosyalarımızdan bir tanesi de Zeytinburnu’ndan Aksaray’a giden tramvayla ilgili. Yazdık belediyeye dedik ki; ‘duraklarda problemler var engelliler kullanamıyor.’ Bize cevap yazısı gönderdiler dediler ki; ‘ Biz bu konuda çalışma başlattık bunları yapacağız’. Biz 7-8 ay bekleyip bir yazı daha yazdık. Hiçbir çalışma başlatılmadı diye. Yazı yazıyosunuz size ‘Tamam çalışma başlattık’ diyorlar. Bekliyorsunuz altı ay bir sene hiçbirşey yok ortada. Bir anlamda kamunun yalan söylemesi de ayrı bir dava konusu. Yoksa da yok de bize...” şeklinde konuştu.
 
 
  • Piyasalar

    Fark %
  • 86072
    % 1.74
  • 6.0742
    % -0.37
  • 6.8075
    % -0.15
  • 7.7293
    % 0.17
  • 251.383
    % -0.09
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT