BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Şair Nâbî’yi bayıltan müjde!..

Şair Nâbî’yi bayıltan müjde!..

Şair Nâbî, hacca gitmek üzere bir kısım devlet erkanıyla birlikte yola çıkar. Kafile Medine-i Münevvereye yaklaşmıştır. Vakit gecedir. Resulullah Efendimiz’e bir an önce ulaşma özlemiyle Nâbî’nin gözüne uyku girmemiştir...



Nâbî Efendi, Osmanlı divan şairlerimizdendir ve 17. asırda yaşamıştır. Aslen Urfalıdır. Peygamberler şehri Urfa’nın manevi ikliminde iyi bir eğitim alan Nâbî, çocukluk ve ilk gençlik yıllarından sonra İstanbul’a göçmüştür. Tasavvuf terbiyesi de görmüş olan Peygamber âşığı Nâbî Efendi, IV. Mehmed Han döneminde hacca gitmek üzere bir kısım devlet erkanıyla birlikte yola çıkar. Kafile Medine-i Münevvereye yaklaşmıştır. Vakit gecedir. Resulullah Efendimiz’e bir an önce ulaşma özlemiyle Nâbî’nin gözüne uyku girmemiştir. Fakat kafiledeki bir devlet adamı, hem de ayaklarını kıbleye doğru uzatmış, uyumaktadır... Sakın terk-i edebden... Peygamber (sallallahü aleyhi ve sellem)’in beldesinde, edebe aykırı böyle bir gaflet hâlini bir türlü hazmedemeyen ve çok üzülen Nâbî Efendi, içinden gelen bir ilhamla şu kasideyi söyler: Sakın terk-i edebden kûy-ı Mahbûb-i Hudâ’dır bu Nazargâh-i ilâhidir, Makam-ı Mustafâ’dır bu Felekde mâh-i nev, Bâbüsselâm’ın sîne-çâkıdır Bunun kandili Cevzâ, matla’-i ziyâdır bu Habib-i Kibriyâ’nın hâbgâhıdır fazilette Tefevvuk-kerde-i Arş-ı Cenâb-ı Kibriyâ’dır bu Bu hâkin pertevinden oldu deycûr-i adem zâil Amâdan açdı mevcûdât düş ceşmin tûtiyâdır bu Muraât-ı edep şartıyla gir Nâbî bu dergâha Metâf-ı Kudsiyandır cilvegâh-ı enbiyâdır bu... Nâbî Efendi bu şiiri yolda yazar. Kafile şafak vakti Medine-i Münevvere’ye girmektedir. Ravza-i Mutahhara’nın minarelerinden sabah ezanı okunmaktadır. Müezzin, ezanın ardından Türkçe bir kaside okumaya başlar. Nâbî, dikkat eder, okunan kendi şiiridir. Hemen minarenin kapısına koşar. Müezzine; Allah aşkına, okuduğun bu kasideyi nereden öğrendin, der. “Ümmetimden Nâbî...” Müezzin şöyle cevap verir: Bu gece rüyamda Peygamber Efendimizi gördüm, bana buyurdu ki: “Ümmetimden Nâbî adında bir şair, benim hakkımda şu kasideyi yazdı, hoşuma gittiği için bunu okumanı arzu ediyorum.” Ben de rüyamda Efendimizden öğrendiğim beyitleri aynen okudum... Nâbî Efendi, sevincinden oracığa bayılıp düşer. Çünkü Peygamber Efendimiz kendisi için “Ümmetimden Nâbî...” buyurmuştur. Bu müjdeye kim bayılmaz ki!..
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT