BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Tesadüf mü?

Tesadüf mü?

Yerin­de tes­pit­le­riy­le ün­lüy­dü. On­lar­ca “hah iş­te ben de onu di­ye­cek­tim” ödü­lü, sa­yı­sız “val­la tak­dir et­tim” ma­dal­ya­sı bu­lun­mak­tay­dı.



Yerin­de tes­pit­le­riy­le ün­lüy­dü. On­lar­ca “hah iş­te ben de onu di­ye­cek­tim” ödü­lü, sa­yı­sız “val­la tak­dir et­tim” ma­dal­ya­sı bu­lun­mak­tay­dı. “Bu se­ne ay­va bol, kış çe­tin ge­çe­cek” di­ye­rek ar­ka­sı­na yas­la­nan ün­lü tes­pit in­sa­nı, “vay vaa­ayy” de­dir­te­cek ta­ze­cik bir tes­pit yap­mak üze­rey­di. Bir psi­ko­log an­ne, fe­mi­nist ol­du­ğu­nu id­di­a eden bir an­ne, kı­zı­nın mens­tu­ras­yon baş­lan­gı­cı­nı par­tiy­le kut­la­mış­tı... Göz­lü­ğü­nün sa­pıy­la şa­ka­ğı­nı ka­şır­ken, ‘gör­me­mi­şin oğ­lu ol­muş...’ ola­yı­nın ana­er­kil ver­si­yo­nu mu de­sek aca­ba di­ye bir dü­şün­dü. Yok yok bu ka­dar sı­ra­dan bir şey de­ğil­di. ‘ön yar­gı­la­rı yık­mak is­ti­yo­rum’ di­yen an­ne­nin ak­lı­na es­ti­ği şe­kil­de kı­zı­nın özel du­ru­mu­nu kut­la­ma­sı gün­de­mi to­kat­la­mış­tı. Aca­ba par­ti­de­ki da­vet­li­le­rin teb­rik cüm­le­le­ri ney­di ve sı­ra­da­ki ha­va­i fi­şek­ler pat­la­tı­la­sı ta­bu yı­kan mi­lat ne ola­bi­lir di­ye de me­rak et­ti... Ro­man­tik bir fe­mi­nist ütop­ya­sı mıy­dı? “Mmmm... san­mam “ de­di. Do­ğur­gan­lı­ğı şen­lik­ler­le kut­la­ya­rak yi­ne söz­de fe­mi­nist­le­rin do­ğur­gan­lı­ğın ka­dı­nı bir ne­vi da­mız­lık ola­rak al­gı­lan­ma­sı­na kar­şıt tu­tu­muy­la çe­liş­mek­tey­di. Iı­ıh, bu da de­ğil­di... An­ne, “Emi­nim bi­ri­le­ri öze­nip bu­nu ya­pa­cak. Do­ğum gün­le­ri kut­la­nı­yor, bu da an­lam­lı bir gün­se kut­lan­ma­lı” di­ye­rek ola­yı ba­si­te in­dir­ge­se ve da­hi yay­ma po­li­ti­ka­sı güt­se de... Kah­ra­man se­çim as­lın­da iyi ya­pıl­mış­tı. Gör­me en­gel­li bir an­ne, kah­ra­ma­na em­pa­ti ve duy­sal­lık kat­mak­ta, psi­ko­log bir an­ne; genç kız-ka­dın psi­ko­lo­ji­si­ni en bi iyi an­la­ya­ca­ğı­na ke­sin gö­züy­le ba­kıl­mak­ta... Tö­re­ne ka­dın der­nek­le­ri ve en­gel­li der­nek­le­ri­nin des­tek ver­me­si top­lum­sal du­yar­lı­lı­ğı uyan­dır­mak­ta. vay vay... “Şim­di bir to­par­la­ya­lım” de­di tes­pit in­sa­nı... Mar­ji­nal bir an­ne, 12 ya­şın­da­ki kı­zı için “Genç­li­ğe ilk adım” kut­la­ma­sı yap­mış, kut­la­ma için ya­kın çev­re ve kı­zın ar­ka­daş­la­rı da­vet edil­miş, da­ve­ti­ye­de ça­ğı­rı­cı ola­rak an­ne, ba­ba isim­le­ri yer al­mış, genç kı­za tek taş yü­zük he­di­ye edil­miş... “Hımm” de­di. “Ben bu­na ben­zer bir baş­ka tö­ren bi­li­yo­rum.” Bat Mitz­vah, Ya­hu­di­ler­de kız ço­cuk­la­rı­nın 12 ya­şın­da di­ni so­rum­lu­luk­la­rı­nın baş­la­ma­sı ile bir­lik­te al­dık­la­rı sı­fat­tır ve ‘ka­dın­lı­ğa ilk adım’ kut­la­ma tö­re­ni ya­pı­lır. Tö­re­ne ya­kın çev­re ve ar­ka­daş­lar da­vet edi­lir, da­ve­ti­ye­de ça­ğı­rı­cı ola­rak an­ne-ba­ba adı yer alır, ebe­veyn­ler da­hil da­vet­li­ler genç kı­za he­di­ye­le­ri­ni su­nar­lar... Ni­nem diyor ki: Ek­me bit­me­yen ye­re, dik­me tut­ma­yan ye­re...
 
 
 
 
 
 
 
KAPAT