BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > İŞ­Çİ

İŞ­Çİ

İş­çi, cu­mar­te­si gü­nü so­kak­lar­day­dı, ya­şa­nan­lar yi­ne üz­dü. ‘70’li yıl­lar­da bu sah­ne­le­ri çok gör­dük.



İş­çi, cu­mar­te­si gü­nü so­kak­lar­day­dı, ya­şa­nan­lar yi­ne üz­dü. ‘70’li yıl­lar­da bu sah­ne­le­ri çok gör­dük. O gün de iş­çiy­le po­lis, bir­bi­ri­ne gi­rer­di. Tıp­kı ay­nı ba­ba­nın bu­gün ev­la­dı­nın bi­ri­nin as­ker­de di­ğe­ri­nin dağ­da ol­ma­sı gi­biy­di man­za­ra. İş­ten çık­ma de­ğil, çı­kar­tıl­ma de­ğil, ay­rıl­ma hiç de­ğil. İş­ten atıl­ma. Bu ne aşa­ğı­la­yı­cı ke­li­me? İn­san atı­lır mı? Ba­zı sen­di­ka­lar, iş­ten atıl­ma­la­ra red­di­ye için yü­rü­yüş yap­tı. Sen­di­ka li­der­le­ri, gırt­lak­la­rı­nı pa­ra­la­ya­rak ik­ti­da­ra kar­şı hay­kır­dı­lar. Ses­ler si­cil­li yıl­lar gi­bi ro­man­tik ve öf­ke do­luy­du. O ân ak­lı­mı­za Baş­ba­kan gel­di, o da bir es­ki iş­çiy­di. Emi­niz ki bu sa­tır­la­rı oku­du­ğun­da so­ra­cak­tır “şim­di iş­çi de­ğil mi­yim?” di­ye. Bir iş ye­ri iş­çi­sin­den ay­rı­lı­yor­sa ök­süz ka­lan, yal­nız­ca er­te­si sa­bah ne­re­ye gi­de­ce­ği­ni bi­le­me­yen o iş­çi de­ğil. İş­ve­ren de ya yal­nız­la­şı­yor. Ve­ya kü­çü­lü­yor. Ya­hut tez­gâ­hı­nı kay­be­dip o da iş­siz ka­lı­yor. O ka­dar hay-huy, ara­sın­da, taş­lar, bi­ber gaz­la­rı için­de bir adam­dan sağ­du­yu­lu çağ­rı ses­le­ri ge­li­yor­du. HAK-İŞ ge­nel baş­ka­nı Sa­lim Us­lu, doğ­ru şey­ler söy­le­di. Sa­lim Us­lu, ne de­di­ği­nin şuu­run­da bir in­san. Hem iş­çi­nin der­di­ni bi­len bi­ri sı­fa­tıy­la açık­la­ma­lar yap­tı ve hem de iş­çi üze­rin­den ik­ti­dar he­sap­laş­ma­la­rı­na dik­kat çek­ti. İş­çi, yıl­lar yı­lı, kı­zıl bay­rak­lar al­tın­da marş­lar­la yü­rü­tü­le­rek yı­kı­cı­lı­ğa alet edil­di. Onun için bu ikaz çok mü­him. Bu bö­lü­cü ör­güt, o gün­le­rin mi­ra­sı­dır. Bu ül­ke­nin 60 bin ye­tiş­miş in­san kay­bın­da o cin­net man­za­ra­la­rı­nın his­se sa­hi­bi ol­du­ğu unu­tul­ma­sın. Dün ol­du­ğu gi­bi. Bu­gün de. Ha­zin iş­çi hak­la­rı, sen­di­kal ayak oyun­la­rıy­la kö­tü­ye kul­la­nı­lı­yor di­ye en­di­şe et­mek­te­yiz. Yum­ruk­lar, ik­ti­da­ra kar­şı bir dev­rim si­la­hı gi­bi sı­kıl­mak­ta. Kim­li­ği ne olur­sa ol­sun, hiç bir ik­ti­dar iş­siz­lik art­sın is­te­mez. Sen­di­ka­lar­dan kaç ge­nel baş­kan, gü­ya iş­çi tem­sil­ci­si ola­rak mec­li­se gir­di. Ora­da han­gi­si iş­çi için ne yap­tı? İş­çi bu­nu da sor­ma­lı. Bir çok sen­di­ka li­de­ri ta­bi­î se­na­tör gi­bi, hem ömür bo­yu iş, hem yük­sek ma­aş. Dün­ya eko­no­mik kriz­de ise bu ey­lem­ler, bu ça­tış­ma­lar ne­den ge­liş­miş­ler­de yok? Hü­kü­met, ted­bir­ler al­sa da iş yer­le­ri te­dir­gin. İş yer­le­ri sal­la­nı­yor. Bay­ram ön­ce­si me­mu­ra ma­aş müj­de­si ve­ril­di. Ya ma­aş ala­ma­dan bay­ra­ma gi­re­cek iş­çi­nin ha­li ne ola­cak? Der­di­miz bir. He­pi­miz iş­çi­yiz. Fi­kir iş­çi­si. Kol iş­çi­si. Bu top­rak­la­rın iş­çi­si. Ama ge­lin he­pi­miz gö­nül iş­çi­si ola­lım. Bir­bi­ri­mi­zi an­la­ya­lım. Bu taş­lar, bu ze­hir­li gaz­lar bi­zim ha­ya­tı­mız­da yok. İn­sa­nı sö­mür­mek yok. Biz­de ay­nı ma­hal­le­nin ço­cuk­la­rı, cep­he­le­şip di­ğe­ri­nin üs­tü­ne yü­rü­ye­mez. İş­çi­nin göz ya­şı da po­li­sin ka­nı da biz­den akı­yor.
 
 
 
 
 
 
 
KAPAT