BAŞA DÖN

Türkiye Gazetesi

Anasayfa > Haber > Koalisyon kaos demek

Koalisyon kaos demek

Koalisyon hükümeti bir gecede herkesi yarı yarıya yoksullaştırdı. Enflasyon yükseldi, işsizlik arttı. AK Parti döneminde ise tüm ekonomik göstergeler zirve yaptı



ÖZEL HABER EKONOMİ SERVİSİ Başbakan Recep Tayyip Erdoğan Ukrayna’da “Koalisyonlar Türkiye’yi karanlığa götürüyor” diyerek Türkiye’nin tek partili iktidarlara ihtiyacı olduğunu söyledi. Ana muhalefet partisi lideri CHP?Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu’nun bu açıklamaya cevabı ise gecikmeden geldi. Kılıçdaroğlu, “Başbakan, koalisyonların en iyi dönemler olduğunu bilmiyor” dedi. Biz de oturduk, koalisyon dönemlerini ve tek parti iktidarlarının hem siyasi, hem de ekonomik açıdan röntgenini çektik. 3 Mart 1996: Mesut Yılmaz ANAYOL’u kurdu, Tansu Çiller dışarıda kaldı. 14 Mayıs 1996: Anayasa Mahkemesi’nin kararı, hükümetin ölüm ferman oldu. RP’nin itirazını üzerine mahkeme güven oylamasını geçersiz saydı.. 28 Haziran 1996: Erbakan ve Çiler, REFAHYOL hükümetini kurdu. 18 Haziran 1997: Başbakan Necmettin Erbakan, istifasını sundu. 20 Haziran 1997: Demirel, hükümeti kurma görevini Mesut Yılmaz’a verdi. 30 Haziran 1997: Mesut Yılmaz yeni hükümeti kurdu. ANAP, DSP ve DTP’nin yer aldığı ANASOL-D hükümeti, CHP destekli azınlık hükümetiydi. 25 Kasım 1998: CHP, DYP ve FP, Başbakan Mesut Yılmaz hakkında ihaleye fesat karıştırdığı gerekçesiyle gensoru önergesi verdi, hükümet düştü. 22 Aralık 1998: Cumhurbaşkanı Demirel, milletvekili sayısı fazla olmasına rağmen görevi FP Genel Başkanı Recai Kutan yerine Ecevit’e verdi. Ancak Ecevit hükümeti kuramadı. 23 Aralık 1998: Demirel bu sefer hükümeti kurma görevini DYP’den istifa eden Yalım Erez’e verdi. 6 Ocak 1999: Yalım Erez hükümet kurmayı başaramadı. 11 Ocak 1999: Bir kez daha görevi alan Ecevit, hükümeti kurdu. Ve tarihte ilk kez 75 milletvekili olan bir parti, tüm bakanlık koltuklarına oturdu. 16 Şubat 1999: Ecevit’in daha sonraları “Neden verdiler anlamadım” diyeceği Öcalan, Türkiye’ye verildi. 18 Nisan 1999: 18 Nisan günü sona eren bu dönem, en çalkantılı yasama dönemlerinden biri oldu. 2’si azınlık olmak üzere 4 hükümet kuruldu. 9 Haziran 1999: Öcalan takviyesiyle DSP seçimden birinci çıktı. Hükümette DSP, MHP ve ANAP yer aldı. 12 Ocak 2000: Ecevit, Bahçeli ve Yılmaz, Öcalan’ın infazını erteledi. 25 Haziran 2002: Devlet Bahçeli, Öcalan’ın idam edilmemesi yönündeki sözüne sadık kalacağını belirtti. 16 Temmuz 2002: DSP’deki istifalarla sarsılan koalisyon ortakları, Bahçeli’nin isteği ile erken seçimi görüştü. Toplantıda, 3 Kasım 2002 günü erken seçime gidilmesi yolunda mutabakata varıldı. 3 Kasım 2002: Genel seçimlerde, siyasi yasaklı Recep Tayip Erdoğan’ın AK Parti’si yüzde 34.28’le birinci oldu ve 365 milletvekili çıkardı. CHP yüzde 19.39’la barajı aşan ikinci partiydi. (9 Mayıs’ta Siirt’te seçimler yenilendi ve Erdoğan Meclis’e girdi. Abdullah Gül hükümeti 11 Martta istifa etti. 23 Marttaki güven oylaması ile Erdoğan’ın Başbakanlığı başladı. Karanlık tüneller bitti, şimdi ışık çok parlak Türkiye ekonomisi, yıldız ülkelerden biri durumuna gelmeden önce, çok karanlık bir dönemden geçti. Sadece 1-2 milyon dolarlık krediler için Uluslararası Para Fonu’nun (IMF) akla gelmeyecek şartlarına ‘peki’ denmek zorunda kalındı. 1995-2001 yılları arasında enflasyon yüzde 71.6’ya kadar çıktı. 3 hükümet tarafından yönetilen Türkiye, 1997-2001 döneminde sadece yüzde 1.5 büyüdü. O dönemde kişi başına düşen milli gelir 2 bin 160 dolardı. Gecelik borçlanmalar yüzde 7500’lere kadar tırmandı, paramız ‘pul’ oldu. 1995 yılında Necmettin Erbakan’ı başbakan görmek istemeyenler, siyasi istikrarsızlığı daha da derinleştirdi. ANAYASA KİTAPÇIĞI SARSTI Türkiye’yi tarihinin en ağır kriziyle başbaşa bırakan Anayasa kitapçığının fırlatılması olayı ise dün gibi taze olarak hafızalardaki yerini koruyor. 21 Şubat 2001’deki Millî Güvenli Kurulu toplantısında Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer’in fırlattığı kitapçık ekonominin üzerine düştü. Türkiye birikiminin yüzde 50’sini kaybetti. Böylelikle 2001 krizi, 1994’teki krizle birlikte, 11 yıllık koalisyon hükümetlerinin ülkeye ödettiği en büyük bedel oldu. 2001 yılında yaşan ekonomik çöküş üzerine Türkiye 4 Kasım 2002’deki erken genel seçimlere, Dünya Bankası’ndan transfer edilerek ekonominin başına getirilen Kemal Derviş’in, ‘güçlü ekonomiye geçiş’ programıyla girdi ve bu programa sadık kalındı. Koalisyonlar dönemini, 2002-2010 tek parti ve siyasi istikrar dönemiyle karşılaştardığımızda Türkiye’nin yaptığı sıçrama daha net ortaya çıkıyor. 4 Kasım 2002’de yüzde 34 oy alarak tek başına iktidara gelen AK Parti, 2004 yerel seçimleri, 2007 genel seçimleri ve 2009 yerel seçimlerinde yine birinci parti oldu. AK Parti iktidarı sırasında dünyanın en ağır krizi bile Türkiye’yi sarsmadı. iŞTE 1980 SONRASI DEMOKRASi TAKViMi Tek parti (ANAP) - 8 yıl Turgut ÖZAL 13 Aralık 1983 14 Aralık 1987 15 Aralık 1987 31 Ekim 1989 Yıldırım AKBULUT 09 Kasım 1989 23 Haziran 1991 Mesut YILMAZ 23 Haziran 1991 20 Kasım 1991 Tek parti (DYP) - 5 yıl Süleyman DEMİREL 20 Kasım 1991 16 Mayıs 1993 Tansu ÇİLLER 25 Haziran 1993 06 Mart 1996 Koalisyonlar - 6 yıl, 9 hükümet Mesut YILMAZ 06 Mart 1996-28 Haziran 1996 Necmettin ERBAKAN 28 Haziran 1996 30 Haziran 1997 Mesut YILMAZ 30 Haziran 1997 25 Kasım 1999 Bülent ECEVİT 17 Ocak 1999 27 Mayıs 1999 28 Mayıs 1999 16 Kasım 2002 Tek parti (AK Parti) - 8 yıl... Abdullah GÜL 16 Kasım 2002-11 Mart 2003 Recep Tayyip ERDOĞAN 11 Mart 2003 1983-1989....Turgut Özal 6 yıl iktidarda kaldı. 2002-2010.... Recep Tayyip Erdoğan 8 yıl tek parti iktidarını sürdürdü. Ülkeye güven ve istikrar geldi. İkisi arasında... 6 yılda 9 hükümet kuruldu, 2 kez görev iade edildi, 1 hükümet gensoru ile düştü. NEREDEN NEREYE GELDiK 2001 2010 Enflasyon 68.5 6.4 Borsa 12.686 66.004 Milli Gelir 2 bin 500 dolar 10 bin 500 dolar Dolar 1 milyon 475 lira 1.549 lira İhracat 34 milyar 64 milyon dolar 113 milyar 685 milyon dolar
 
 
 
 
 
 
 
Kapat
KAPAT