Irak’ta yetişen evliyadan. İsmi Abdulkadir bin Muhammed bin Said bin Ahmed’dir. Hicret etmesi sebebiyle Muhacir dendi. 1211 (m. 1796) tarihinde Senendec beldesinde doğdu. 1304 (m. 1886) tarihinde Suleymaniye beldesinde Sivan’da vefat etti. Mescidi yakınındaki tepeye defnedildi.
Şeyh Abdulkadir, fazilet sahibi baba ve amcaları tarafından ilim ve edeb uzere yetiştirildi. Babasının vefatından sonra da yerine gecip, talebelere ders verdi. Memleketinde ortaya cıkan fitneler sebebiyle hicret etti ve Irak’ın Suleymaniye beldesine yerleşti. İlimdeki derecesini onceden duymuş olan halk, onu buyuk bir hurmetle karşıladı. Ona ve aile efradına izzet ikramda bulundular. Mescid-i Ali Nizami adı ile bilinen mescidde ikamet ettiler.
Şeyh Abdulkadir burada Allahu tealanın kullarına ilim ve edeb oğretti. Belde valisi de bundan cok memnun oldu. Takrîbü’l-Meram Şerhi Tehzibi’l-Kelam kitabı ile birlikte bir mektup yazıp Osmanlı Padişahı Sultan Abdulmecid Hana arz etti. Mektup ve kitap sultana ulaşınca, Abdulmecid Han bundan cok memnun oldu. Hemen bir ferman yazdırıp Şeyh Abdulkadir ve ailesi icin maaş bağlanmasını emretti.
Sultanın cevabi mektubu şoyle oldu: “Mektubuma besmele ile başlıyorum. Allahu tealanın selamı uzerinize olsun. Eseriniz faziletinizi göstermektedir. Muzaffer askerimiz Sivastopol’a girişi gunune tesaduf eden mektubunuzun gelişini hayra yorduk. Geciminiz icin kafi gelmezse bu harp meşgalesinden sonra bize bildiriniz. Bizi duadan unutmayınız, selam ederiz.”
Şeyh Abdulkadir hazretleri, Mescid-i Ali Nizami’de insanlara hak yolun bilgilerini oğreterek onları irşadla meşgul oldu. Cok talebe yetiştirdi. Kıymetli eserler yazmakla meşgul oldu. Takribü’l-Meram, İsbatü’l-Vacib, Ta’likat, Er-Risaletü’l-Kelamiyye bunlardandır.
Vefatından sonra hizmetlerini ilim edep sahibi oğulları Muhammed Said, Şeyh Abdulkerim, Şeyh Mahmud, Şeyh Ahmed devam ettirdiler. Oğullarından bilhassa Şeyh Abdulkerim babasının vefatından sonra Suleymaniye’de bir mescid ve medrese yaptırıp burada ilim oğretmekle meşhur oldu.
