Irak’ta yetişen evliyadan. İsmi Abdullah bin Molla Muhammed Beytuşî’dir. 1135 (m. 1722) tarihinde Beytuş’ta doğdu. 1210 (m. 1795) tarihinde Basra’da vefat etti. Hasan-ı Basrî hazretleri kabristanlığına defnedildi.
Abdullah Beytuşî küçük yaşta ilim tahsiline başladı. Önce Kur’an-ı Kerim’i hatmetti. Sonra öncelikle okunması âdet olan kitapları okudu. Babasının ders okuttuğu medresede din ve fen ilimlerini tahsil etti. Oradaki talebelere ders okutmaya başladı.
Abdullah Beytuşî babasının vefat etmesiyle medreseden ayrılıp Sencevi köyüne gitti ve orada Molla Muhammed bin el-Hac’a talebe oldu. Uzun zaman yanında kalıp kendisinden çok istifade etti. Daha sonra Maveran’da Mevlana Sıbgatullah Hayderî’den tahsilini tamamladı. İcazet aldı ve memleketi olan Beytuş’a döndü. Bir müddet ikametten sonra, kardeşi Molla Mahmud ile birlikte bazı sebeplerle Bağdat’a gittiler.
İlim aşığı iki kardeş, Bağdat’ta henüz oraya gelmiş bulunan Sıbgatullah Efendi’yi ziyaret edip sohbetlerinde bulundular. Sonra da sırasıyla Basra, Kuveyt ve bütün sahil boyu şehirlerini ziyaret ettiler. Ahsa şehrine geldiklerinde kardeşi Molla Mahmud buradaki medreselerden birine tayin edildi ve ders okutmaya başladı. Şeyh Abdullah da, bölge hakimi Şeyh Arar’ın ricasıyla başka bir medresede vazife aldı. Bir müddet buralarda ilim okuttular ve eser yazmakla meşgul oldular.
Abdullah Beytuşî bir ara memleketi olan Beytuş’a döndü. Yakınlarını ve sevdiklerini ziyaretten sonra Basra’ya gitti ve orada Rahmaniyye Medresesinde ders okuttu.
Ahsa beldesine yerleşen Abdullah Beytuşî, ömrünü ilim öğretmekle ve ibadetle geçirdi. Varını yoğunu ilim taliplerine ve fakirlere sarf etmişti. Kifaye adıyla meşhur manzum eseri vardır.
