Hadis âlimlerinden. İsmi Ahmed bin Ebu Bekr bin İsmail bin Selim bin Kaymaz bin Ömer eş-Şihab el-Kettanî'dir. Künyesi Ebü'l-Abbas olup lakabı Şihabeddin'dir. Busayrî nisbeti ile meşhur oldu. 762 (m. 1360) senesinde Mısır'da Busayr şehrinde doğdu. 840 (m. 1436)'da Remle'de vefat etti ve oraya defnedildi.
Busayrî, doğduğu yer olan Busayr'da büyüdü. Orada Kur'an-ı Kerim'i, kıraate uygun olarak Ömer bin Şeyh İsa'dan okudu ve ezberledi. Sonra hocasının işaretiyle babasının rızasını alarak Kahire'ye gitti. Nureddin Ademî'den fıkıh ilmi okudu ve onun ilminden istifade etti. El-İzz bin Cema'a'dan aklî ve naklî ilimleri tahsil etti. Şeyh Yusuf el-Enbaî'den fıkıh okumaya devam etti. Takıyyüddin bin Hatem, Tenuhî, Bülkinî, el-Irakî, el-Heysemî gibi âlimlerden hadis ilmini öğrendi.
Ömrü boyunca hocalarının ilim meclislerine devam etti. Bu arada ondan da; İbn-i Fehd gibi birçok meşhur âlim ders aldı, ilim öğrendi. Hüseyniyye imamlığına tayin oldu ve orada vazifesini yaptı. Çok güzel yazısı vardı; kitapları kendi el yazısı ile yazardı. Birçok kitabı ve kendi hazırladığı eserlerini kendi güzel hattıyla yazdı.
Hadis âlimlerinden.
Ahmed Busayrî'nin Misbahu'zZücace fî zevaidi Sünen-i İbn-i Mace adlı eserinin kapak sayfası.
Hadis âlimlerinden.
Hadis âlimlerinden.
Alamatü'n-nübüvve adlı eserinin kapak sayfası (sağda) ve bu eserin yazma nüshasının ünvan sayfası (solda).
Salih, faziletli, sakin, çok ibadet eden, Kur'an-ı Kerim'i çok okuyan, insanları bir araya toplayan bir zattı.
Eserleri: Hadis ilmiyle ilgili birçok eser yazmıştır. Eserlerinden bazıları şunlardır:
1- İlhafü'l-Hıyre bi'z-Zevaid-i el-Mesaili'l-Aşere 2- Misbahu'z-Zücace bî zevaidi Sünen-i İbn-i Mace alâ kütüb-i Hafız el-Hamse: 1986'da iki cilt olarak Beyrut'ta basılmıştır. 3- Zevaid-i Nevadiri'l-usul li'l-Hakim et-Tirmizî 4- Fevaidü'l-Müntekî li zevaid-i Süneni'l-Beyhekî 5- Tuhfetü'l-Habib li'l-Habib bi'z-Zevaidi fi't-tergib ve't-terhib: Bu eserini müsvedde olarak yazmış, kendi güzel yazısıyla yazamadan vefat etmiştir. Vefatından sonra oğlu bu kitabı yazmıştır. 6- Alamatü'n-nübüvve
