Tasavvuf âlimi. Künyesi Ebu Bekr ve Ebu Yahya olup, Ebu Yahya bin Şafiî olarak bilinir. Mısır'da Kına ahâlisinden olduğu için Kanavî nisbet edildi. Arif lakabı verildi. Birçok kerametleri ve harikulade hâlleri görüldü. 647 (m. 1249) yılında Kana'da vefat edip hocası ve kayın pederi Ebü'l-Hasan Ali bin Humeyd bin İsmail ibni Sabbag Kavsî'nin yanına defnedildi.
Ebu Yahya bin Şafiî Kanavî hazretleri, gençliğinde ilim tahsil edip salih kimselerle beraber bulunmuştu. Bu arada ticaret ile meşgul olur, ailesinin maişetini helal yoldan kazanmak için çarşıdaki dükkânında çalışırdı. Bir gün Ebü'l-Hasan bin Sabbag çarşıdan geçerken, onun dükkânının önünde durdu. Bir saat kadar ona baktı. Sonra yanındaki hizmetçisine dönüp; “Bu gençten bir sultan doğacak ve halifenin kızıyla evlenecek.” dedi. Ebu Yahya bin Şafiî, dükkânından çıktı. Gelip Ebü'l-Hasan bin Sabbag'a çok hürmet edip duasını aldı. Bu hadiseden sonra onunla devamlı görüştü. O mübarek zattan çok şeyler öğrendi. Dünya ve ahirette saadete götürecek derecelere kavuştu. Hak aşıklarından oldu. Ahlâkı güzelleşti, hâlleri değişti. Herkesin sevdiği, hürmet ettiği bir mübarek kimse oldu. Resulullah'ın hâlleriyle hâllendi. Selef-i salihîn'in yolunu çok güzel öğrenip, onlara her hususta tâbi oldu. Üstadı İbn-i Sabbag'ın kızı ile evlendi. Hocasının vefatından sonra da onun yerine geçti. Pek çok talebe yetiştirip, insanlara doğru yolu anlatmakla meşgul oldu.
Ebu Yahya bin Şafiî hazretleri çok merhametliydi. Merhametinin çokluğundan, herkesin Cehennem ateşinden kurtulması için gayret eder, dünyada Allahü tealanın emir ve yasaklarına tâbi olmayan hiçbir kimsenin kalmamasını isteyerek çalışırdı. İnsanlara sık sık nasihat ederdi. Nasihatlarında, herkesin itikadını Selef-i salihîn'in bildirdiklerine göre düzeltmesini ister, Allahü tealanın emir ve yasaklarını öğrenerek, öğrendiklerine göre amel etmeyenin Cehennem ateşinden kurtulamayacağını bildirirdi. Ebu Yahya bin Şafiî Kanavî'nin birçok kerametleri ve garip hâlleri görüldü. Onun en büyük kerameti, kendisi gibi kerametler sahibi evliyalar yetiştirmesi idi. Oğlu Zeyneddin, Ebu Abdullah Esvanî, Ebu Tahir İsmail Meragî, Beha Ahmiyyî, Tâc bin Şa'ban ve daha birçok âlim ve evliya onun talebeleri arasındaydı.
