Hanefî mezhebi fıkıh âlimlerinin büyüklerinden. Çeşitli eserlerin sahibi olan meşhur âlim Sirac'ın babası. İsmi Ali bin Musa el-Hamilî olup künyesi Ebü'l-Hasan'dır. Harranîyye'de tanınmış kabilelerden olan Ehmul'a mensup olmakla, “Hamilî” diye nisbet olunmuştur. Doğum tarihi bilinemeyen Ebü'l-Hasan Ali hazretleri, 720 (m. 1320)'de vefat etti.
Zamanında bulunan âlimler için büyük bir önder, çeşitli ilimlerde âlim, şanı yüce, herkes tarafından bilinen, hatırlanan, iyilik, ihsan, cömertlik sahibi, çok kıymetli bir zattı. İlminin çokluğu yanında, çok ibadet etmesi ve çok kerametlerinin görülmesi ile de tanınmıştır. Zamanının sultanı dahil, bütün insanlar tarafından sevilip sayılır, hürmet edilirdi.
Ebü'l-Hasan Ali bin Musa hazretlerinin oğlu büyük âlim Ebu Bekr es-Sirac şöyle anlatır: “Rüyamda Resulullah Efendimizi gördüm. Yanlarında Hazreti Ebu Bekr ve Hazreti Ömer vardı. Harranîyye'de babamın ders verdiği camide kalabalık bir cemaat arasında oturuyorlardı. 714 senesi, Ramazan-ı şerif ayının 27. gecesi idi. Nebî sallallahü aleyhi ve sellem; “Ya Eba Bekr, ya Ömer! Kalkınız fakih Ali bin Musa el-Hamilî'nin başını (alnını) öpünüz!” buyurdu. Bunu söylerken, mübarek elleri ile babamı işaret ediyorlardı. Onlar derhal kalkıp babamın alnını öptüler. Sonra Resulullah Efendimiz babamın yanında durup; “Ben bunu seviyorum, ben bunu seviyorum.” buyurdu. Bundan sonra Resulullah Efendimiz, Kudurî kitabını istedi. Getirdiler. Huzurlarında bir miktar okundu.”
