Evliyanın meşhurlarından. Hacı Halife ismiyle de tanınmıştır. Doğum tarihi bilinmemekte olup 896 (m. 1490) senesinde Bursa'da vefat etti. Kabri, hocası Şeyh Taceddin'in türbesi yanındadır. Aslen Kastamonulu olup orada yetişmiştir. Önce zahirî ilimlerde yetişti. Sonra Fakih Şeyh Taceddin İbrahim Karamanî'nin sohbetine gidip tasavvuf yoluna girdi. Tasavvufta yetişip yüksek mertebelere kavuştu. Hocası, bu hususta ona icazet verdi. Hocasının vefatından sonra da onun yerine geçip irşat vazifesi yaptı.
Hacı Halife Abdullah hazretleri, ilmi ve marifeti kendinde toplamıştı. Mütevazı, alçak gönüllü, güzel huylu, yüzünden saidliği belli olan bir zattı. Rüya tabirinde pek mahirdi. Hayır ve bereket aynası idi. İzzet ve keramet ehliydi. Âlim ve fazılların sığınağı, fakirlerin ve salihlerin terbiyecisiydi. İri yapılı olup mütebessim, celalli ve cemalli bir yüzü vardı.
Alaeddin Fenarî kazaskerlikten azlolununca Hacı Halife Abdullah hazretlerinin yanına gidip tasavvuf yoluna girmek istedi. Bunun üzerine Hacı Halife Abdullah ona hitaben buyurdu ki:
Tabi olmak:
“Bütün bağ ve engelleri kesip bu yolda ilerleyen nihayete kavuşur. Fakat itidal üzere ilerlemek lazımdır. Talebenin, kendisine rehber olan hocasının keramet ve velayetine bakması lazım değildir. Onun hak yola götürücü ve Hakka kavuşturucu sağlam itikat üzere yürütücü olduğuna inanılmalıdır. Resulullah sallallahü aleyhi ve sellem bir şeye bakmak istediği zaman, o tarafa sadece mübarek boynunu çevirerek değil, bütün bedeni ile dönüp bakardı. Resulullah'ın bu hareketinde bir işaret vardır. Bunda talibin, matlubuna erişmesi için bütün varlığı ile O'na yönelmesi gerektiğine işaret vardır.”
Yine tasavvufta ilerlemek için rehber olan âlimin emrine uymanın, riyazetten daha önemli ve faydalı olduğunu bildirmiştir.
Metinlerin düzenlenmesine devam etmemi ister misiniz?
