Hanefî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi Abdülmuttalib bin Fadl bin Abdülmuttalib bin Hüseyin bin Abdurrahman bin Abdülmelik bin Salih, lakabı İftiharüddin'dir. El-Halebî, El-Haşimî, el-Kureşî nisbelerini alan bu âlim, bir rivayete göre Halep'te, diğer rivayete göre Belh'te, 539 (m. 1144) yılında doğdu. Birçok âlimden okuyan Halebî, değerli eserler kaleme aldı. Halep'te 616 (m. 1219) yılında vefat etti.
Halebî, tahsilini bilhassa Maveraünnehr'de yaptı. Ayrıca, Belh ve Semerkand'ın büyük âlimlerinden hadis-i şerif dinledi. Fıkıh âlimlerinden bazıları gibi, o da fıkhî meselelerde fetvalar verdi ve diğer fakihlerle münazaralarda bulundu. El-Kureşî, onun hakkında; “Halebî, ilim öğretti ve münazara yaptı.” demektedir ve ayrıca onun güvenilir olduğunu belirtmektedir.
Halebî'nin fıkha dair, Şerhü'l-Camii'l-Kebir li'ş-Şeybanî fî fürui'l-fıkh adlı eseri çok kıymetlidir.
