Anadolu evliyasından. Boyabat'ta doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. 1010 (m. 1601) senesinde Medine'de vefat etti. Baki Kabristanı'nda Hazreti Abbas'ın türbesi yakınına defnedildi.
İstanbul'da ilim tahsili yaptı. Müfti ve Nakibü'leşraf olan Muallimzade'den ilim öğrendi. Sonra tasavvufa meyledip Alacahisarlı Hasan Efendi'den feyz aldı. Tasavvufta yetiştikten sonra Kefe halkını irşat etmekle vazifelendirildi. Kefe'de bir müddet insanlara dinin emirlerini ve yasaklarını anlatmakla meşgul oldu. Sonra hocası Hasan Efendi'nin ziyaretine gidip müsade alarak, Medine-i Münevvere'ye gitti ve orada yerleşti.
İbrahim Medenî ahiret adamı olarak yaşamış, dünyaya asla meyletmemiştir. Üç senede bir gömlek diktirir, soğuktan sıcaktan korunmak niyetiyle giyerdi. Başka elbise bulundurmazdı. Vefat ettiğinde fakir kimseler kapısında toplanıp ağlaşmaya başladılar. Birisi bu fakirlere; “Sizin ağlaştığınız bu zat fakir biriydi. Neden böyle ağlaşıyorsunuz?” dedi. Fakirlerden biri; “Gerçi o, görünüşte fakirdi. Fakat bambaşka hâlleri vardı. Onbeş seneden beri bu zat her sene bizim ihtiyacımızı karşılayacak kadar yiyecek, giyecek ve para dağıtırdı. Bundan sonra bizim hâlimiz ne olacak diye ağlaşırız.” demiştir.
Lemezat müellifi şöyle der: 1618 senesinde hacca gittiğimde İbrahim Medenî'nin talebelerinden Abdülhay adında bir zat ile görüştüm. Onun hakkında anlatılanları söyleyince bana dedi ki: “Evet, onun bir çömleği vardı. İçinde daima buğday bulunur ve hiç eksilmezdi. Ondan fakirlere dağıtırdı. Bir de eski bir çantası vardı. O çantadan da para çıkarıp dağıtırdı.”
