Osmanlı âlimlerinden. Elli sekizinci Osmanlı şeyhülislamıdır. İsmi Mehmed olup Şeyhülislam Mirza Mustafa Efendi'nin oğludur. Ulemadan Mirza Mehmed Efendi'nin oğlu olduğu rivayet de vardır. Mirzazade diye bilinir. Doğum tarihi bilinmemektedir. İstanbul'da doğdu. 1147 (m. 1735)'te orada vefat etti. Kabri, Karacaahmet Tunusbağı'nda aile kabristanındadır.
Küçük yaştan itibaren babasının yanında öğrenim gördü. Zamanındaki âlimlerin tedris halkasında bulunup aklî ve naklî ilimleri tahsil etti. İlimde ilerleyip müderrislik diplomasını aldı. Çeşitli medreselerde müderrislik yaptıktan sonra Süleymaniye Medresesi müderrisliğine yükseldi. Bu arada Şeyhülislam Ebu Sa'idzade Feyzullah Efendi'nin kızıyla evlendi.
Kadılık mesleğini tercih edip ilk olarak İzmir, daha sonra Edirne kadılıklarında vazifelendirildi. Çok geçmeden İstanbul kadılığına getirildi. 1125 (m. 1713)'te Anadolu kazaskerliğine yükseltildi. 1128 (m. 1716)'da bu vazifeden ayrıldı. Daha sonra Pirvadi kadılığına gönderildi. Bir müddet geçtikten sonra Rumeli kazaskerliğine getirildi. 1143 (m. 1730)'da meydana gelen Patrona Halil isyanıyla ilgili olarak, sarayda toplanan ulema meclisinde hazır bulundu.
Vazifeden ayrılan Yenişehirli Abdullah Efendi'nin yerine şeyhülislamlık makamına getirilmesi teklif edildi. Kabul etmek istemediyse de Sadrazam Damat İbrahim Paşa ve Rumeli kazaskeri Seyyid Abdullah Efendi'nin ısrarları üzerine, Sultan Üçüncü Ahmed Han tarafından 1143 (m. 1730)'da şeyhülislamlık makamına getirildi. Aynı sene içinde Üçüncü Ahmed Han tahttan inip yerine Sultan Birinci Mahmud Han geçince şeyhülislamlık makamında kaldı.
Bu yüksek ve şerefli vazifeyi yedi ay 17 gün yaptıktan sonra 1143 (m. 1731)'de ihtiyarlığı ve rahatsızlığı sebebiyle istifa etti. Üsküdar'da Sultantepesi üzerindeki çiftliğinde istirahate çekildi. Evinde Allahü tealaya ibadet ve taat etmekle meşgul iken vefat etti.
Mirzazade Şeyh Mehmed Efendi, aklî ve naklî ilimlerde derin âlim, abid (çok ibadet eden), güzel ahlâk sahibi bir zattı. Her işinde Allahü tealanın rızasını gözetir, haramlardan ve şüphelilerden şiddetle kaçınırdı. Kadılık ve şeyhülislamlığı müddetince doğruluk ve adaletten ayrılmadı. İnsanlara hizmet etmeyi Allahü tealanın rızasına kavuşmak için vesile bilirdi. Hak bildiğini söylemekten çekinmezdi. Geceleri seher vaktine kadar namaz kılıp ibadet eder, her üç günde bir defa Kur'an-ı Kerim'i hatmederdi. Eserleri hakkında kaynaklarda bilgiye rastlanmamıştır. Üsküdar Sultantepe'de bir cami yaptırmıştır.
