Molla Fenarî'nin faziletiyle tanınmış oğlu. İsmi Muhammed Şah ibni Mevlana Fenarî olup diğer kardeşleri gibi babasının benzeridir. 830 (m. 1426) senesinde Bursa'da vefat etti. Kabri, Keşiş Dağı (Uludağ) eteğinde babasının kabri yanındadır.
Muhammed Şah Fenarî, babası gibi âlim, kâmil ve onun sahip olduğu ilimlere vâkıf, fazilet sahibi bir zattı. 18 yaşında iken müderris oldu. Üstün bir zekası vardı. Daha babası hayatta iken, Bursa'daki Sultaniye Medresesi'ne tayin edildi. İlk ders verdiği gün, o beldenin âlimleri ve fazilet sahibi kimseler hazır bulunup dersini dinlediler. Çeşitli ilimlerde yapmış olduğu izahlara (açıklamalara) hayran kaldılar ve ilmî üstünlüğünü herkes kabul etti. Molla Fahreddin el-Acemî onun dersinde muit (yardımcı, asistan) idi.
Birgün, fısk ve fücur (günah işlemek) ile tanınan bir talebe, ders esnasında Muhammed Şah Fenarî'nin sözlerine itiraz edip inat ile uygun olmayan bir şekilde konuştu. Muhammed Şah, Allahü Teâlâ nın ihsanı olan ilmî kuvveti ile ona cevap verdi ve susturdu. Muhammed Şah dersten ayrılıp muhterem pederi büyük âlim ve veliy-i kâmil Molla Fenarî'nin huzuruna çıktı. Dersteki hadiseyi arz edip fısk ve fücur ile meşhur talebenin, hak (doğru) tarafına tâbi olmamasının ve inat etmesinin ve kibirli hâlinin kendisini çok üzdüğünü bildirdi. O zaman Molla Şemseddin Fenarî hazretleri buyurdu ki: “Eğer o fasık (günah işleyen) bir kişi olmasaydı, ilmi, irfanı ve fazileti yüksek olurdu. Bunların bereketiyle de Allahü Teâlâ nın kat kat lütuf ve ihsanlarına nail olurdu.”
Eserleri
Muhammed Şah Fenarî'nin eserleri basılmamış olup bazıları şunlardır:
1- Haşiye-i Tefsir-i Fatiha, 2- Şerhu Risale-i İsbat-ı vacib, 3- Risale fî iman-i Ebeveyni'n Nebiyyi, 4- Haşiye-i Fusul-i Bedayi, 5- Şerhu esasi's-sarf, 6- Haşiye-i evail-i mevakıf, 7- Haşiye-i Şerh-i Tevali-i İsfehanî, 8- Şerhu en-Muzeci'l-ulum, 9- Haşiye alâ Şerh-i feraiz-i Siraciyye, 10- Kitabü ed'ıyye, 11- Haşiye alâ Şerh-i Vikaye.
