Osmanlı âlimlerinden. Seksen birinci Osmanlı şeyhülislamıdır. İsmi Mehmed Emin'dir. Sultan İkinci Mustafa Han'ın baş imamı, yetmiş üçüncü şeyhülislam Topkapılı Salih Efendi'nin oğludur. “Salih Efendizade” veya gözlük kullandığından dolayı “Camgöz” diye bilinirdi. 1117 (m. 1705) senesinde Edirne'de doğdu. 1191 (m. 1777)'de Bursa'da vefat etti. Emir Sultan civarındaki kabristanda medfundur.
Küçük yaşından itibaren ilim tahsiline yönelip zamanının âlimlerinden aklî ve naklî ilimleri tahsil etti. Tahsilini tamamladıktan sonra 15 yaşında müderris oldu. Çeşitli medreselerde uzun müddet müderrislik yapıp ders okuttu ve talebe yetiştirdi. 1160 (m. 1747)'de Selanik, 1166 (m. 1752)'de Şam, 1171 (m. 1757)'de Medine-i Münevvere ve 1174 (m. 1760)'ta İstanbul kadılığı vazifelerinde bulundu. 1181 (m. 1767)'de Anadolu payesine ulaştı. 1184 (m. 1770)'te Anadolu kazaskeri oldu. 1188 (m. 1774)'te Rumeli kazaskerliğine yükseltildi. Şeyhülislam İvazzade İbrahim Efendi'nin vazifeden alınması üzerine, 1189 (m. 1775)'te şeyhülislamlık makamına getirildi. 1 yıl 4 ay 4 gün sonra yaşlılığı sebebiyle 1190 (m. 1776)'da vazifeden ayrılıp Bursa'ya gitti. Bursa'da kısa bir müddet kaldıktan sonra vefat etti.
Kadılık ve şeyhülislamlığı sırasında adalet ve doğruluktan ayrılmamış olan Mehmed Emin Efendi, adil, cömert ve kerem sahibiydi. Çarşamba'da Murad Molla Dergâhı'ndaki talebelerin iaşesi, Topkapı civarındaki Ahmed Paşa Camii hizmetçilerinin maaşları ve medresenin bakım ve tamiri için gelirlerinin üçte birini vakfetmişti. Kaynaklarda eserleriyle ilgili olarak, Süleymaniye Kütüphanesi Esad Efendi Kısmı No: 3380'de bulunan 15 varaklık risalesinden başka bir bilgi yoktur.
