Osmanlı âlimlerinden. Doksan dördüncü Osmanlı şeyhülislamıdır. İsmi Ömer Hulusî olup ulemadan Hüseyin Efendi'nin oğludur. Samanîzade diye bilinir. 1140 (m. 1727) senesinde İstanbul'da doğdu. 1227 (m. 1812)'de orada vefat etti. Fatih Camii civarında, Otlukçu Yokuşu'ndaki mezarına defnedildi.
İlk eğitim ve öğrenimini babasından gördükten sonra zamanının âlimlerinden aklî ve naklî ilimleri tahsil etti. Şeyhülislam İsmail Efendizade Mehmed Es'ad Efendi'nin ilim meclisinde bulunup 1162 (m. 1748) senesinde 22 yaşındayken icazet (diploma) aldı. Çeşitli medreselerde müderrislik yapıp talebe okuttu. Kadılık mesleğine yönelip 1190 (m. 1776)'da İzmir kadılığına tayin edildi. Aynı sene içinde vazifeden alındı. Allahü tealaya ibadet etmek ve ilimle meşgul iken 1197 (m. 1782)'de Mısır, 1200 (m. 1785)'te Mekke-i Mükerreme kadılığına tayin edildi. Hac ibadetini yerine getirip Sevgili Peygamberimizin mübarek kabrini ziyaret ettikten sonra İstanbul'a döndü. 1205 (m. 1790)'da İstanbul kadılığına getirildi. 1206 (m. 1891) senesinde Anadolu payesine ulaştı. 1209 (m. 1794)'te Anadolu kazaskeri oldu. 1212 (m. 1797)'de Rumeli kazaskerliğine yükseltildi. 1215 (m. 1800)'de şeyhülislamlık makamına getirildi. Üç yıla yakın bu makamda kaldıktan sonra 1218 (m. 1803)'te bu vazifeden ayrıldı.
Evine çekilip istirahat ve ibadetle meşgul oldu. 1222 (m. 1807)'de, Sultan Üçüncü Selim Han tarafından yeniden şeyhülislamlık makamına getirildi. Fakat bir gün sonra meydana gelen Kabakçı Mustafa isyanı üzerine vazifeden ayrıldı ve evine çekilip ilim ve ibadetle meşgul oldu. Bu sırada padişah olan Sultan İkinci Mahmud Han, 1225 (m. 1810)'da Ömer Hulusî Efendi'yi tekrar şeyhülislamlık makamına tayin etti. Bu üçüncü şeyhülislamlığı 1 yıl 8 ay 19 gün sürdü. İhtiyarlığı sebebiyle, 1227 (m. 1812)'de istifa edip emekli oldu. Evine çekilip ibadet etmek ve Kur'an-ı Kerim okumakla meşgul iken vefat etti. Üç şeyhülislamlığı müddeti toplam 5 yıl 1 ay 23 gündür.
Samanîzade Ömer Hulusî Efendi, âlim, vakar sahibi ve tutumlu idi. Cömert ve hayır sever bir zat olup Fatih Camii civarında bir mescid, hücreler (odalar) ve fakir fukaranın barınabileceği yerler bina ettirmiş, bunlara gelir getiren vakıflar tahsis etmişti. Kaynaklarda eseri hakkında bilgiye rastlanmamıştır.
