On sekizinci ve on dokuzuncu yüzyıllarda Anadolu'da yaşamış olan ilim ve gönül ehli zatlardan. Amasyalı olup, Sarı Ahmedzade diye meşhur olmuştur. Doğum tarihi belli değildir. 1203 (m. 1788)'de İstanbul'da vefat etti. Edirnekapı Dışına defnedildi. Küçük yaştan itibaren ilim tahsiline yönelen Mehmed Efendi, İstanbul'a gelerek zamanının âlimlerinden ilim tahsil etti. Tahsilini tamamladıktan sonra müderris oldu. Kastamonu İsmail Bey Medresesinde müderris olarak vazife alıp talebe okuttu. Bir müddet bu vazifeyi yaptıktan sonra vazifesini oğluna bırakıp memleketi olan Amasya'ya döndü. Tasavvufî bir hayat yaşayarak evinde ilim ve ibadetle meşgul oldu. Devamlı ibadetle ve kitap mütalaa etmekle meşgul olan Mehmed Efendi, insanlar arasına fazla çıkmazdı. Çıktığı zamanlarda da tefsir, hadis ve fıkıh dersleri verirdi. Buhari-i Şerif, Mişkatü'l-Mesabih hadis kitaplarını ve Hadimî hazretlerinin Tarikat-ı Muhammediyye Şerhi'ni eliyle yazdı. Ders verdiği zamanlar dışında yazdığı kitaplardan biri de El-Eşbah kitabıdır. Bilhassa kıraat ilminde yüksek ilim sahibi olan Mehmed Efendi, güzel ahlâkı ile insanlara örnek oldu. İlim, fazilet ve manevî hâller sahibi olan Mehmed Efendi, Peygamber Efendimizi rüyasında çok görürdü. Hayvanların ve cansız varlıkların Allahü tealanın ismini zikrettiklerini işitirdi. İnsanlar herhangi bir işleri hususunda onunla istişare ettikleri zaman istihare ederdi. Onların sordukları hususu ya istiharede açık bir şekilde görür veya o mesele ile ilgili bir ayet-i kerime okuyarak müşkillerini hâllederdi. Ömür boyu ilim öğrenmiş ve öğretmiş olan Sarı Ahmedzade el-Hac Mehmed Efendi bir ara tekrar İstanbul'a gitti. Zamanın şeyhulislamının hizmetinde bulundu. Burada vefat etti.
