Tefsir, kıraat ve nahiv âlimi. İsmi Ali bin Yusuf bin Hariz bin Fadl bin Mi'sad bin Fadl el-Lahmî eş-Şettanufî eş-Şafiî olup künyesi Ebü'l-Hasan'dır. Lakabı ise Nureddin'dir. Aslen Şamlı olup 644 (m. 1246) senesinde Kahire'de doğdu. 713 (m. 1314) senesi Zilhicce ayının onyedisi olan Cumartesi günü Kahire'de vefat etti. Mekke'de vefat ettiği de rivayet edilir.
Şettanufî, kıraat ilmini; Takıyyüddin Ya'kub bin Bedran el-Cerayidî'den ve Zeyneddin bin el Cezayirî'den, nahiv ilmini; ez-Ziya Salih bin İbrahim el-Farikî ve Salih bin İbrahim bin Ahmed Si'ridî'den öğrendi. En-Necib, es-Safî, el-Halil ve birçok âlimden hadis-i şerif öğrendi ve rivayette bulundu.
Şettanufî'nin yazdığı Ahbarü'ş-Şeyh Abdülkadir-i Geylanî adlı eserin yazma nüshasının ünvan sayfası (sağda) ve ilk iki sayfası (solda).
Eser Köprülü Kütüphanesi No: 709'da kayıtlıdır. İbn-i Mektum onun hakkında; “Şettanufî, Mısır diyarında kıraat âlimlerinin reisiydi. Tefsir ilminde yed-i tula sahibiydi. Tefsir ilmine dair birçok şerhleri vardır.” demektedir.
İbn-i Tulun Camii medresesinde tefsir müderrisliği yaptı. Camiu'l-Hakim'de de kıraat dersleri verdi. İnsanlar onu büyük bilir, hürmet gösterirlerdi. Birçok eser yazdı. Yazdığı eserlerden bazıları şunlardır:
1- Ahbarü'ş-Şeyh Abdülkadir-i Geylanî: Üç ciltlik bir eserdir.
2- Şerhü'ş-Şatıbiyye.
