Evliyanın büyüklerinden. İsmi Seyfeddin Muhammed Halvetî'dir. Afganistan'da Heri (Herat) şehrinde doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. 813 (m. 1410) tarihinde Heri'de vefat etti. Kabr-i şerifleri Kazergah Köprüsü başındaki Halvetîler kabristanındadır. Seyfeddin Halvetî, Pir Ömer Halvetî hazretlerinden ilim ve edep öğrendi. Bir zaman Bağdat ve Tebriz'e gitti. Hocasından öğrendiklerini anlatmakla meşgul oldu. Sözleri çok tesirliydi. Sohbetine nice kimseler gelir, sohbetin aşkıyla kendilerinden geçerler ve yerlere düşerlerdi. Bazısının da sohbette can verdiği olurdu. O nereye gitse insanlar o tarafa gider, arkasından gelirdi.
Bir gün sohbet meclisine bir sarhoş gelip naralar atmaya başladı. Bunun üzerine Seyfeddin hazretleri onu alıp eve götürdü. Ona güzel elbiseler giydirdi. Bıyıklarını kırktı. Hak yolunun talebesi şekline soktu. Sonra ona dua edip; “Ya Rabbi! Biz bunun zahirini, görünüşünü süsledik. Sen de batınını, gönlünü, kalbini süsle!” diye dua etti. O kişi yatarken acaib bir rüya görüp hemen uyandı. Şeyh Seyfeddin hazretlerinin ayaklarına kapanıp af diledi. Yaptıklarına tövbe etti ve talebeleri arasına girdi.
Bir zaman, Seyfeddin Halvetî hazretlerini bir yere vaaza davet ettiler. Seyfeddin hazretleri o yeni talebesi olan kişiyi diğer talebeleri ile gönderdi ve vaazı onun yapmasını bildirdi. Talebeler hayrette kalıp; “Bu nasıl olur. Daha yeni geldi.” dediler ve itiraz ettiler. Seyfeddin hazretleri onlara; “Söz tutunuz.” buyurdu. Herkes sesini kesti. O yere vardıklarında o genç kürsüye çıktı ve vaaz etti. Vaazdan sonra ona nasıl vaaz ettin diye sorduklarında, o; “Ben kürsüye çıktığımda benimle birlikte hocam da çıktı. O söyledi ben tekrarladım.” dedi.
