Tabiîn devrinde yetişen hadis âlimlerinden ve evliyanın büyüklerinden. Adı, Seyyar bin Ebu Seyyar'dır. Adının Verdan, Verd veya Dinar olduğu da bildirilmektedir. Künyesi Ebü'l-Hakem el-Anzî, el-Basrî'dir. Takva ehli idi. Yani haram ve şüphelilerden çok sakınırdı. Tasavvufta yüksek derecelere kavuşmuş; 122 (m. 739) senesinde de vefat etmiştir.
Ebü'l-Hakem Seyyar, hadis ilminde âlim bir zattır. O, Eshab-ı Kiram'dan olduğu bildirilen Tarık bin Şihab, İmam-ı Şa'bî, Ebu Vail, Ebu Hazım el-Eşcaî, Yezid el-Fakir, Sabit en-Nebat, Bekr bin Abdullah el-Müzenî ve daha başka hadis âlimlerinden ilim alıp hadis-i şerif rivayet etmiştir. Kendisinden de Sa'id bin Uyeyne, Mis'ar bin Kedam, İsmail bin Ebu Halid, Beşir bin Süleyman et-Teymî ve daha pek çok âlim ilim alıp hadis-i şerif rivayet etmiştir.
Ebü'l-Hakem Seyyar çok ibadet ederdi. Ayrıca çok sabırlı ve şükredici idi. Allahütealanın ismini zikirle meşgul olurdu. Yünlü kumaşlardan yapılmış güzel elbiseler giyer, fakat gönlünü hiçbir şeye bağlamayıp devamlı Allah korkusuyla ağlardı. Ebu Ma'mer şöyle bildiriyor: “Bir gün Ebü'l-Hakem Seyyar'ın yanına uğramıştık. Yine ağlıyordu. Ona; “Seni ağlatan şey nedir?” diye sorduk, o da bize; “Benden önceki abitleri (çok ibadet yapanları) ağlatan şeydir.” diye cevap verdi. Kalbinde dünya sevgisi yoktu. Dünyanın geçici olduğunu yakin (kesin) olarak bilenlerdendi. Bunun için; “Bir kulun kalbinde dünya ve ahretin sevgisinin ikisi bir arada toplanınca, onlardan hangisinin sevgisi çoksa, o diğerine tabi olur.” buyurdu.”
Evliyanın büyüklerinden Malik bin Dinar ile sık sık buluşup sohbet ederlerdi. Rivayet ettiği hadis-i şeriflerden bazıları şunlardır:
“Kendisine fakirlik verilen bir kimse, ihtiyacını insanlara bildirip onlardan bir şey beklerse, fakirliği devam eder. Şayet halini Allahütealaya arz edip O'ndan bir şey beklerse, ona ihtiyacının karşılığını verir. Bu ya ahirette vereceği bir ecir (sevap) veyahut da dünyadaki zenginliktir.”
“Bir kimse hac yapıp, oradan zina ve başka hiç günah işlemeden dönerse, anasından doğduğu günkü gibi günahlarından temizlenir.”
“Benden önceki peygamberlerden hiçbirine verilmeyen beş şey, bana verildi (Bunlar sırasıyla şunlardı): 1- Düşmanlarımı bir aylık yoldan benim korkum kaplardı. 2- Yeryüzünün her tarafı bana mescit yapıldı ve temiz kılındı. (Bu sebeple) Ümmetimden bir kişi namaz vakti nerede girerse, orada namazını kılsın! 3- Düşmanla yapılan harbin sonunda ele geçen ganimetler bana helal kılındı. Benden önceki peygamberlere helal olmadı. 4- Bana şefaat etmem için izin verildi. 5- Diğer peygamberler, kendi kavimlerine peygamber olarak gönderilmişti. Ben ise bütün insanlara peygamber olarak gönderildim.”
