Fıkıh âlimi. İsmi Seyyid Ali bin İbrahim bin Ali bin Mehdi Kasımî'dir. El-Âlimü'ş-Şerefî diye meşhur oldu. Doğum ve vefat tarihleri belli değildir. On birinci asırda vefat etti. Seyyid Ali bin İbrahim, zamanında fazileti ve iyiliği emredip kötülükten menetmesi ile meşhur oldu.
O zamanlar ilmiyle meşhur olan bir zat şöyle anlatır: “Rüyamda vaaz ve nasihat etmek için Müslümanların yanına gidiyordum. Fakat kimse yanıma gelmiyor, herkes kaçıyordu. Seyyid Ali bin İbrahim ise kaçan o insanları tehlikeye düşmekten kurtarıyordu.” Bu rüyamı Seyyid Ali bin İbrahim'e anlatınca o şöyle buyurdu: “Sen kendi nefsini tehlikeden kurtarmakla, ben ise insanları tehlikeye düşmekten alıkoymakla meşgulüm.”
Seyyid Ali bin İbrahim, memleketi olan Hicretü'l-cahilî denilen yerde yetişti. Amcası Seyyid Selahaddin bin Ali'nin yanında tahsil gördü. Sonra ilim öğrenmek için San'a'ya gitti. Bir müddet orada kaldı. Fıkıh ilminde derin bir âlim oldu. Tekrar memleketine döndü. Bu sırada Sultan Şerefeddin'in idaresi iyice zayıflamış, yapılan zulümler sebebiyle birçok âlim başka yerlere hicret etmek zorunda kalmıştı. Bu sırada birçok vera ve takva sahibi âlim, Seyyid Ali bin İbrahim'in yanına geldi. Ondan, birçok kişi ilim öğrenip mezun oldu. Seyyid Allame Hadî bin Hasan, Seyyid Şemseddin Salah bin Yunus bunlardandır.
Seyyid Mutahhar bin Şerefeddin'in vefatı üzerine, Şeref bölgesinde birçok karışıklık meydana geldi. Şeref bölgesinde bulunan kabileler, Seyyid Ali bin İbrahim ve Seyyid Abid'e müracaat ederek, yapılan zulümlerin ve haksızlıkların giderilmesi için yardım talep ettiler. Seyyid Ali ve Seyyid Abid de bu hadiselerin ortadan kalkması için Allahü tealaya yalvardılar. Onların bereketiyle Cenab-ı Hak Şeref bölgesindeki haksızlığı ve huzursuzluğu ortadan kaldırdı.
