Son devir din âlim ve velîlerinden. Adı Süleyman Hilmi, soyadı Tunahan'dır. Babası zamanın müderrislerinden Hafız Osman Efendidir. Soyu Fatih Sultan Mehmed Hanın “Tuna Hanı” olarak tayin ettiği ve kendi kız kardeşi ile evlendirdiği İdris Beye dayanmaktadır. 1306 (m. 1888) senesinde Silistre'nin Ferhatlar köyünde doğdu. 1379 (m. 1959) senesinde İstanbul'da vefat etti. Karacaahmed Kabristanındadır.
Babası Osman Efendi tahsilini İstanbul'da tamamladıktan sonra Silistre'ye giderek meşhur Satırlı Medresesinde yıllarca müderrislik yaptı. İlim ehli ve fazilet sahibi bir aileden dünyaya gelen Süleyman Hilmi Tunahan, ilk tahsilini Silistre Rüşdiyesinde ve Silistre Satırlı Medresesinde yaptı. Bilahare tahsilini tamamlamak için İstanbul'a gelerek Sahn-ı Seman (Fatih) Medresesine kaydoldu. Fatih dersiamlarından ve o devrin meşhur âlimlerinden Bafralı Ahmed Hamdi Efendi (Büyük Hamdi Efendi)'nin ders halkasına devam etti. Zamanın usulüne göre aklî ve naklî ilimleri tahsil ettikten sonra 1334 (m. 1916) senesinde Ahmed Hamdi Efendiden birincilikle icazet, diploma aldı. Daha sonra Süleymaniye Camii medreselerinden Medresetü'l-Mütehassısinin tefsir ve hadis kısmına devam etti. Son derece parlak bir zekaya sahib olan Süleyman Hilmi Tunahan, 1338 (m. 1919) senesinde Medresetü'l-Mütehassısin'den birincilikle mezun oldu. Aynı yıllarda Medresetü'l-Kuzatı (Hukuk Fakültesini) da üstün bir derece ile bitirdi. Böylece bir taraftan dersiam diğer taraftan da kadılık rütbelerine ulaşarak devrinin zahirî ilimlerini tamamladı.
Mezuniyetini müteakip İstanbul'da dersiam olarak vazifeye başlayan Süleyman Hilmi Tunahan bir müddet sonra medreselerin kapatılması üzerine vaizliğe tayin edildi. Uzun müddet İstanbul'un Sultanahmet, Süleymaniye, Yeni Cami, Şehzadebaşı ve Piyale Paşa gibi büyük camilerinde halka vaaz ederek insanlara İslamiyetin emir ve yasaklarını anlattı. Tasavvuf yolunda Selahüddin ibni Mevlana Siracüddin Efendinin sohbetlerine devam ederek yetişti. Süleyman Hilmi Tunahan'ın Tasavvufî yönüyle ilgili olarak, damadı ve bağlısı Kemal Kaçar tarafından Necip Fazıl Kısakürek'e verdiği notlardan bir bölümü şöyledir:
“Süleyman Efendinin bâtın ilmine yani tasavvuftaki manevî cephesine gelince, şüphesiz bu husus ehline malumdur. Zahirî akıl ve zeka ile idraki mümkün olamaz. Öyle ki, bir insan Müslüman olabilir, tahsilli ve akıllı olabilir. Hatta iç hayatı münkir olamaz da yine tasavvuf ve irşada ehil bir zat ile karşılaştığı halde, o zat ilahî iradeyle kendisini ona bildirmezse, dünyalar bir araya gelse onun feyzlerinden haberdar olamazlar. Bizim ise kendisinin manevî cephesi üzerinde zerrece tereddüdümüz yoktur. Biz bu noktayı ilmel yakin biliyoruz. Kendisinin tasarrufunu ve ruh melekeleri üzerindeki tesirini öz ruhumuzda ve vücudumuzda hissetmiş, enfüsi ve kevni kerametlerinin üstün irşad harikalarını fiil halinde ve hakkıyla müşahede etmiş bulunuyoruz. Allah'ın bu husustaki inayet ve lütfuna mazhar olduğumuza, kendilerinin kamil ve mükemmel mürşid olduğuna Silsile-i sadad=Büyükler zinciri kolundan otuzikinci ferdi Selahüddin ibni Mevlana Siraceddin hazretlerinin cismanî nisbet, İmam-ı Rabbanî hazretlerinin de ruhani nisbetle varisleri bulunduğuna imanımız tamdır. Kendisinin bu cephesini anlamayanların, hiç olmazsa aksini iddia etmemelerini ve kendisinde bir mürşid hâli görmediklerini söylemekten çekinmelerini, dünya ve ahiret yıkımına uğramamaları bakımından tavsiye ederiz.”
Süleyman Hilmi Tunahan, itikatta Ehl-i sünnet, amelde Hanefî mezhebine, tasavvufta Nakşibendiyye yoluna mensub idi. Ehl-i sünnet vel-cemaate son derece bağlıydı. Kendisinden feyz alan talebeleri ile vaaz ve sohbetlerine devam eden kimselere en büyük tavsiyesi; “Ehl-i sünnet vel-cemaat” akidesine ihlas ve samimiyetle bağlı olmalarıydı. Yetmişiki senelik ömrü İslamiyetin emir ve yasaklarını öğrenmek, öğretmekle geçen Süleyman Hilmi Tunahan İstanbul'da Kısıklı'daki evinde vefat etti. Karacaahmet Kabristanlığına defnedildi.
