Anadolu'da yetişen evliyadan. İsmi İbrahim bin Bahşî olup lakabı Taceddin'dir. Doğum tarihi bilinmemektedir. 872 (m. 1467) senesi Safer ayında Bursa'da vefat etti. Kabri, Zeynîler semtindeki hocası Abdüllatif Makdisî'nin yanındadır.
Taceddin İbrahim, aslen Manavgat'ın Demirciler köyündendir. Babası Fakih Bahşî diye meşhurdu. Taceddin İbrahim, tahsilini Eğridir'de yaptı. Şeyhülislam'ın damadı, Pirî Halife'den zamanın zahirî ilimlerini öğrendi. Pirî Halife, hocasının Konya'ya yerleştiğini işitince yanına Taceddin İbrahim'i de alarak onu ziyarete gitti. Abdüllatif Makdisî'nin hizmet ve sohbetinde bulunup onun teveccühüne mazhar oldular. Pirî Halife, tekrar Eğridir'e dönmek için hocasından müsaade isteyince hocası Abdüllatif Makdisî; “Molla Taceddin'i bizim yanımızda bırakınız.” buyurdu. Pirî Halife, yalnız olarak Eğridir'e döndü. Daha sonra Abdüllatif Makdisî, Bursa'ya gidip yerleşti. Taceddin İbrahim de hocasından ayrılmadı. Onun hizmetinde bulundu. Bu bağlılığı sebebiyle manevî dereceler elde etti. Talebe yetiştirme makamına yükseldi. Abdüllatif Makdisî 866 (m. 1461) senesinde vefat edince Taceddin İbrahim hocasının yerine geçip insanlara emr-i ma'rûf ve nehy-i münkerde bulundu. Hocasının kabrinin çevresini satın alıp oraya dergâh, mescit ve hamam yaptırdı.
Sevdiklerinden Bostancı Dede şöyle anlatır: “Bir gün Taceddin İbrahim Efendi'yi dergâhında bulamadık. Çok aradıktan ve araştırdıktan sonra onu bir dağda, orman içinde ibadetle meşgul iken bulduk. Kendisi orada bir süre riyazette kaldı.” Bundan sonra Hace Rüstem Kastamonî, oraya, Taceddin İbrahim'e sevgisi dolayısıyla bir dergâh yaptırdı. Orası mamur bir yer oldu. Taceddin İbrahim'in hizmetinde bulunan Çanakçı Dede'nin; “Bir gece, orada bulunan talebelerine 110 kap yemek götürdüm.” diye bildirmesi üzerine, vaktiyle orada çok kimsenin ilim ve edep öğrendikleri anlaşılmaktadır.
Veliyyüddinzade Ahmed Paşa; “Taceddin, manevî sırlar hazinesinin eminidir. Taceddin, nurlar bahçesinin süsüdür.” demek suretiyle, onu övmüştür.
