Tunus’ta yetişen fıkıh âlimlerinden. İsmi Abdülkadir bin Halid bin Ebu Zeyd’dir. Tunus’un doğusundaki Matmata Dağı’nda yaşayan İsaoğulları kabilesindendir. O bölgede doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. 1122 (m. 1710) senesi Zilkade ayının yirmisinde Cumartesi günü güneş doğarken Tunus’ta vefat etti. Şaziliyye mağarası yakınında Zellac denilen yerde defnedildi.
Abdülkadir Cibalî küçük yaşta Tunus’a gitti. Orada Kur’an-ı Kerim’i ezberledi. Sonra Gammadı Kebir ve Muhammed bin İbrahim’in de aralarında bulunduğu, Zeytune Medresesi müderrislerinden ilim öğrendi. Birçok ilimde yüksek derecelere kavuştu. İlim tahsilini tamamladıktan ve icazet (diploma) aldıktan sonra birçok yerde ders verdi. Sonra Zeytune Camii’ne müderris olarak tayin edildi. Sa’id Şerif Muhammed Kayrevanî, amcasının oğlu Muhammed, Muhammed Munsetirî, Ahmed Birnaz, Ahmed Saddam Kayrevanî ve daha başka birçok âlim ondan ilim aldı.
Abdülkadir Cibalî, derslerini fasih bir lisanla verirdi. Gayet kolay ve anlaşılır bir şekilde anlatırdı. Hâlis niyet sahibi, dinin emir ve yasaklarına uymakta çok dikkatli ve iffet sahibiydi.
Eserleri: Abdülkadir Cibalî’nin yazmış olduğu eserlerden bazıları şunlardır:
1- Tuhfetü’l-habib alâ şevahidi’l-Muğni’l-lebib: Muğni’nin Şevahid’i üzerine yapılmış bir şerhtir. Kitap dört cüzdür. Eserin bir nüshası Tunus Millî Kütüphanesi’ndedir.
2 -Tahmisün alâ kasideti Abdülkerim Taraifi,
3- Selasete aşer tahmisen alâ Bürdedi’l-Busirî,
4 -Havasin alâ resaili kesiretin,
5- Şerh-i şevahidi Kavaidi’l-i’rab,
6- Kasaidu fî medhi’n-Nebî.
