Hadis âlimi. İsmi Abdullah bin Ganîm Derracî’dir. Cezayir’in Kostantiniyye şehrinde doğdu. Doğum tarihi bilinmemektedir. Aslen Derracoğulları kabilesindendir. 1296 (m. 1879) senesinde vefat etti. Nerede vefat ettiği kaynaklarda bildirilmemektedir.
Doğduğu yerde ilim öğrenmeye başladı. Memleketinden ilim öğrenmek için ayrılarak Tunus’a gitti. Tunus’ta Sahih-i Buharî’yi okumaya başladı. Buharî’yi rivayet ve dirayet bakımından okudu. Buharî’nin hatim meclisinde Tunus valisi Ahmed Hüseynî ve şehrin ilim ve idare bakımından ileri gelenleri bulundu.
Abdullah Derracî, Tunus’tan ayrılarak, Medinei Münevvere’ye gitti. Kendisini ilim yaymaya adadı. Resulullah Efendimizin ziyaretine gelen âlimler onunla görüşürlerdi. Birçok âlim ondan ilim öğrendi. Hadis ve tefsir âlimi Ali bin Hifaf ve Muhammed Hafnavî, ondan ders alan âlimlerdendir.
Ali bin Hifaf ile bazı meseleler üzerinde müzakerelerde bulundu. Hacdan dönüşünde, Abdullah Derracî’de, yüksek hâller, keşif ve kerametler görüldü. Abdullah Derracî, vefatına kadar salih amellerle meşgul oldu. Dünyadan ve dünyaya düşkün olanlardan uzak kaldı. Allahü tealanın razı olacağı bir işi yaptığı zaman, kimsenin ayıplamasına ve kınamasına itibar etmezdi. Mekke-i Mükerreme’de ve Harem-i şerifte, bazı kimselerin buraların hürmetine layık olmayan hareketlerini görünce bunlara mâni olurdu.
Eserleri: Abdullah bin Ganîm’in yazdığı eserlerden bazıları şunlardır:
1- İrşadü ehli’l-himem fî ma yatlübu minhüm mine’l-ediyeti’n-Nebeviyyeti alâ ihtilafi ahvalihimi’z-zekiyyeti,
2- İthafü’l-müridin bi tahkik-i rabıtatihim bi’l-hadrateyni.
