Hanbelî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi, Abdullah bin Ebu Bekr bin Ebi’l-Bedr bin Muhammed el-Harbî el-Bağdadî olup, Ketile diye de tanınır. Abdullah el-Harbî, 605 (m. 1208) senesinde doğdu. 681 (m. 1282) senesi Ramazan-ı şerif ayında Cuma günü vefat etti.
Abdullah bin Ebu Bekr, ilim öğrenmek için birçok yere seyahat etti. Abdullah el-Harbî, Şam’da; Hafız Diyaü’l-Makdisî ve Süleyman el-Esardî’den hadis-i şerif dinledi ve rivayette bulundu. Şeyh Muvaffakuddin, kendisine icazet (diploma) verdi. Abdullah el-Harbî, Bağdat’ta; Kadı Ebu Salih’ten fıkıh ilmini öğrendi. Ayrıca Harran’da; Şeyh Mecdüddin ibni Teymiyye ve Muhtasar kitabının yazarı İbn-i Temim’den, Şam’da; Şeyh Şemseddin bin Ebu Ömer ve diğer âlimlerden, Mısır’da; Ebu Abdullah bin Hamdan’dan fıkıh okudu. Kendisinden ise; Abdürrezzak bin el-Kutî ve birçok âlim ilim öğrenip hadis-i şerif rivayet etti.
Abdullah bin Ebu Bekr el-Harbî hazretleri, keramet ve üstünlükler sahibi, çok ibadet eden, haram ve şüphelilerden kaçan bir zattı. Devlet adamları, ilminden dolayı kendisine çok hürmet eder ve saygı gösterirdi. Abdullah el-Harbî, birçok salih zat ile görüştü ve sohbette bulundu.
Eserleri:
Abdullah el-Harbî, birçok eser yazdı.
El-Hırakî adlı eseri şerh ederek El-Mühim adını verdi. Es-Sima’ ve El-Uddetü li’ş-Şiddeti adlı eserler de onundur.
