18. yüzyıl Hanbelî fıkıh ekolünün önemli simalarından biri olan Abdurrahman Ba'lî, 1110 (m. 1698) yılında doğmuş ve 1192 (m. 1778) yılında Halep'te vefat etmiştir. Ömrünü ilme vakfeden Ba'lî, Şam ve Halep bölgelerinde ilim yaymış, özellikle Hanbelî fıkhı ve hadis ilimlerinde derinleşmiştir.
Abdurrahman Ba'lî'nin eğitim hayatı, dönemin en büyük otoritelerinin dizinin dibinde geçmiştir. Henüz 7 yaşında Kur'an-ı Kerim'i ezberleyerek başlayan ilmî yolculuğu şu önemli duraklarla devam etmiştir:
Temel İlimler: Şeyh Avvad Hanbelî'den fıkıh ve nahiv dersleri almıştır.
Hanbelî Otoriteleri: Ebü'l-Mevahib Hanbelî'den 5 yıl fıkıh ve hadis; Şeyh Abdülkadir Taglibî'den ise 15 yıl boyunca feraiz, hesap, fıkıh ve hadis dersleri alarak tam yetkiyle icazet (diploma) almıştır.
Tasavvuf ve İrfan: Şeyh Abdülganî Nablusî'den Muhyiddin-i Arabî'nin Füsusü'l-Hikem kitabını okumuştur. Şeyh Muhammed bin İsa vesilesiyle Halvetiyye yoluna girmiş ve onun yanında 25 yıl boyunca manevi eğitim görmüştür.
Abdurrahman Ba'lî, "beşikten mezara kadar ilim" düsturunu hayatına tatbik etmiş, çok ibadet eden ve faziletiyle tanınan bir zattı. Hanbelî mezhebinin fıkhi meselelerini sadeleştirme ve açıklama konusunda önemli bir boşluğu doldurmuştur.
Onun eserleri bugün hâlâ Hanbelî medreselerinde ve ilim çevrelerinde müracaat edilen kaynaklar arasındadır:
Bulûgu'l-Kâsıdi'l-Halli'l-Mekâsıd: Bidayetü'l-Abid adlı eserin meşhur şerhidir. (Müellif hattı nüshası günümüze ulaşmıştır.)
Keşfü'l-Muhadderât: Fıkıh alanındaki önemli eserlerinden biridir.
Fethü's-Settâr ve Keşfü'l-Estâr: Hadis ve fıkıh konularını ele alır.
Menârü'l-İs'âd: Ahlaki ve tasavvufi yönleri bulunan bir eserdir.
Muhtasarü'l-Câmii's-Sagîr: İmam Süyutî'nin ünlü hadis kitabının özetidir.
Abdurrahman Ba'lî hazretleri, hem bir hukukçu hem de bir gönül insanı olarak Halep ve Şam bölgesindeki Ehl-i Sünnet omurgasının güçlenmesine büyük katkı sağlamıştır.
