Osmanlı ilmiye sınıfının 16. yüzyıldaki en parlak simalarından biri olan Abdurrahman bin Seydî Ali (Kızıl Molla), Amasya kökenli bir âlim olup gerek müderrislik gerekse kazaskerlik makamlarındaki hizmetleriyle tanınmıştır. 983 (m. 1575) yılında İstanbul’da vefat eden bu mübarek zat, keskin zekâsı ve ilmi derinliğiyle "Kızıl Molla" lakabını almıştır.
Abdurrahman bin Seydî Ali, dönemin en seçkin eğitim kurumlarında hem talebe olmuş hem de hocalık yapmıştır. Eğitim hayatına Müftî Ali Efendi'nin oğlu Molla Çelebi'nin yanında başlamış, ihtisasını ise Bursa Sultaniye Medresesi'nde Sa'dî Efendi'den tamamlamıştır.
Onun hocalık (müderrislik) yaptığı medreseler Osmanlı eğitim sisteminin omurgasını oluşturur. Bursa: Bayezid Paşa Medresesi. Ankara: Cemaleddin Medresesi. İznik: Süleyman Paşa Medresesi (Osmanlı'nın ilk medreselerinden biri olması hasebiyle mühimdir.). Edirne: Halebiyye ve II. Bayezid Medreseleri.
Sadece müderrislikle kalmamış, adaletin dağıtıldığı en yüksek makamlarda da görev almıştır. Kadılık Dönemi: Halep, Bursa ve ardından İslam dünyasının en kutsal şehri olan Mekke Kadılığı görevlerinde bulunmuştur. Kazaskerlik: 958 (m. 1551) yılında Osmanlı Devleti'nin en yüksek hukuki ve idari makamlarından biri olan Rumeli Kazaskerliği'ne tayin edilmiş ve bu görevde yaklaşık altı yıl kalmıştır.
Kızıl Molla, özellikle dil ve fıkıh literatürüne yaptığı katkılarla bilinir. Eserleri şunlardır. Hâşiye ale’l-İnâye: Fıkıh alanındaki önemli bir şerh çalışmasıdır. Hâşiye ale’l-Kâmûsi’l-Muhît: Firuzabadî’nin dünyaca ünlü sözlüğü üzerine yazdığı açıklamalardır. Terğîbü’l-Edîb: Meşhur fıkıh kitabı Hidâye'nin giriş kısmı için yazdığı hâşiyedir. Hidâye Lügati: Hocası Sa'dî Efendi'nin çalışmalarında geçen zor kelimeleri bir sözlük haline getirerek talebelere büyük kolaylık sağlamıştır.
İlim öğretmekteki maharetini mimari ve hayır işleriyle de taçlandırmıştır. İstanbul Yenibahçe'de bir cami. Bursa ve Edirne'de birer mescit. Kabri yanındaki sıbyan mektebi.
