Tefsir, hadis ve Hanbelî mezhebi fıkıh âlimi.
İsmi Abdurrahman bin Mes’ud bin Ahmed bin Mes’ud el-Harisî el-Mısrî’dir. 671 (m. 1272) senesinde doğdu. 732 (m. 1331) senesi Zilhicce ayında Kahire’deki Salihiyye Medresesi’nde vefat etti. Babasının medfun olduğu Karafe Kabristanı’na defnedildi.
Abdurrahman bin Mes’ud, önce âlim ve kâmil bir zat olan babası El-Kesir Mes’ud’dan, sonra; El-İzzü’l-Harranî, İbn-i Hatibü’l-Müzze, Gazî el-Halavî ve başkalarından Kur’an-ı Kerim ilmini öğrendi. Daha sonra Dımaşk’ta İbnü’l-Buharî ve İbnü’l-Mücavir’in derslerine devam etti. Bir müddet sonra İskenderiyye’ye gitti ve El-Karafî’den hadis-i şerif dinledi. Tekrar Dımaşk’a döndü. Ömer bin el-Kavvas ve başkalarının hadis-i şerif derslerine katıldı.
Abdurrahman bin Mes’ud, hadis-i şerif rivayetlerinde çok titiz davranırdı. Mezhebinin fıkıh bilgilerinde ihtisaslaştı. Çeşitli meselelerde pek çok fetvalar verdi. Usul bilgilerini İbn-i Dakiki’l-Iyd’den öğrendi. Babası vefat edince onun ilmî makamına geçip insanların din ve dünya meselelerindeki müşküllerini hâlletti. El-Mansuriyye ve İbn-i Tulun camilerinde; fıkıh, hadis, tefsir, nahiv ve başka ilimler hakkında dersler verdi. Mısır’da Şeyhü’l-mezhep adıyla meşhur oldu. Mısır ve Şam’daki birçok hukukî davaları sonuçlandırdı.
El-Bedrü’n-Nablusî onun hakkında; “Abdurrahman bin Mes’ud, Hanbelî mezhebi fıkıh âlimiydi. Hatta onun reisiydi. Münazara ilminde üstün derecede olup ilmî meclislerde söz sahibiydi.” demektedir. İlmiyle amel eden, vakar ve vera sahibi bir zat olan Abdurrahman el-Harisî’den çok kimseler ilim öğrenip hadis-i şerif rivayetinde bulundular.
