Hadis ve Hanbelî mezhebi fıkıh âlimi. Künyesi Ebu Muhammed olup ismi Abdüssatir bin Abdülhamid bin Muhammed bin Ebu Bekr bin Madî’dir. Filistin ahâlisinden olduğu için “Makdisî” nisbet edildi. Takıyyüddin lakabı verildi. 679 (m. 1280) yılında vefat etti.
Genç yaşında, hadis ve fıkıh ilimleri gibi, yüksek ilimleri ve yardımcı ilimleri öğrenen Ebu Muhammed Abdüssatir Makdisî; Musa bin Abdülkadir ibni Zübeydî ve Muvaffakuddin gibi âlimlerden hadis öğrendi. Takî bin İzz’den fıkıh ilimlerini öğrendi. Dört mezhebin fıkıh bilgilerinin inceliklerine vâkıf oldu. Hanbelî mezhebine göre fetva verdi.
İnsanlara, Allahü tealanın rızası için nasihatlarda bulunup, ilim öğretti. Kendisi, her hâl ve hareketinde, sözünde, Allahü tealanın emir ve yasaklarını gözetir, başkalarının da Allahü tealanın razı olduğu şekilde olmaları için çalışırdı. Birçok kıymetli eser yazıp, talebe yetiştirdi. İbn-i Habbaz, onun talebeleri arasındadır. Kitabü’s-Sıfat adlı bir eseri vardır.
