Şafiî mezhebi âlimlerinden. İsmi, Muhammed bin Hüseyin bin Asım bin Abdullah el-Abürî’dir. Künyesi Ebü’l-Hasan’dır. Aslen Sicistan’ın Abür köyündendir. İlim tahsil etmek için çok yer gezdi. Şam, Horasan ve Cezire’de de kaldı. Birçok âlimden ilim aldı. Hadis ve tarih ilimlerinde eserler yazdı. Menakıb-ı İmam-ı Şafiî kitabının yazarıdır. 363 (m. 974) senesinin Receb ayında Sicistan’da vefat etti. Vefatında 80 yaşları civarındaydı.
Muhammed el-Abürî, hadis ve tarih ilimlerinde büyük bir âlimdir. Hadis-i şerif öğrenmek için çok seyahat yaptı. İbn-i Serrac, İbn-i Huzeyme, Ebu Arube el-Harranî, Zekeriya bin Ahmed el-Belhî, Mekhul el-Beyrutî, Muhammed bin Rebî el-Cizî ve daha birçok âlimden bizzat dinleyerek ilim öğrendi. Kendisinden de Ali bin Büşra el-Leysî, Yahya bin Ammar es-Sicistanî ve daha birçokları ilim alıp, rivayetlerde bulundu.
İbn-i Nasireddin diyor ki: “Muhammed bin Hüseyin el-Abürî, hadis-i şerif hafızı olup, ilim tahsil etmek için çok yer dolaşmıştı. Kıymetli eserler yazdı.” Onun Menakıb-ı İmam-ı Şafiî kitabı meşhurdur. Bu eserini çeşitli bablar, konular hâlinde tertip etmiştir. Bu kitabında “Kureyş” kelimesi hakkında şu açıklamalarda bulunmaktadır: “Abdullah bin Abbas’a; ‘Kureyşlilere niçin “Kureyş” ismi verilmiştir?’ diye sual edilince şu cevabı verdi: ‘Kureyş, denizdeki bütün balıkların en büyüğüdür. Her zaman onlara galip gelir ve kahreder. O, deniz hayvanlarının en büyüğüdür. Bütün balıklara ve denizdeki diğer hayvanlara hükümrandır. İstediğinde onları yer. Bunun için Kureyşliler de “Kureyş” adı ile isimlendirilmişlerdir. Çünkü insanların en galibi ve onların en yiğididir.’”
Onun bu eserinde, İmam-ı Şafiî’ye ait birçok menkıbeler ve onun mezhebine ait fıkıh meselelerinin hükümleri yer almaktadır. Ayrıca bu eserde, onun mezhebinden olmayan kimselerden de bahsedilmektedir.
