Osmanlı âlimlerinden. Altmışaltıncı Osmanlı şeyhülislamıdır. İsmi Mehmed Zeynelabidin’dir. Kazasker Manisalı Akmahmud Efendi’nin oğludur. Peygamber Efendimizin soyundandır. Akmahmudzade veya Mehmed Zeynî Efendi diye bilinir. 1078 (m. 1667) senesinde İstanbul’da doğdu. 1164 (m. 1751)’de orada vefat etti. Eyüp’te Küçük Emir Efendi Türbesi haziresinde babasının yanına defnedildi.
Zamanının âlimlerinden çeşitli ilimleri tahsil edip yüksek ilmî dereceye ulaştıktan sonra müderrislik diplomasını aldı. Şeyhülislam Ankaravî Mehmed Efendi’nin zamanında hariç rütbesine nail oldu. Kadılık mesleğini tercih edip Selanik ve Mısır kadılığı vazifelerinde bulundu. 1127 (m. 1715)’te İstanbul kadılığına nakledildi. 1130 (m. 1717)’de “Nakibü’l-eşraf”lığa (Peygamber Efendimizin soyundan gelen seyyid ve şeriflerin işleriyle ilgilenen makam) getirildi. 1134 (m. 1721)’de Anadolu, 1140 (m. 1727)’de de Rumeli kazaskerliğine yükseltildi. 1159 (m. 1746)’da Şeyhülislam Hayatîzade Mehmed Emin Efendi’nin yerine şeyhülislamlık makamına tayin edildi. 1 yıl 8 ay 26 gün bu vazifeyi yürüttükten sonra ihtiyarlığı sebebiyle 1161 (m. 1748)’de bu vazifeden alınıp emekli oldu. İstanbul Kanlıca’daki evine çekilip istirahat ve Allahü tealaya ibadet etmekle meşgul iken, 1164 (m. 1751)’de vefat etti.
Mehmed Zeynî Efendi; ilim, fazilet ve güzel ahlâk sahibi bir zattı. Temiz itikatlı, dünya ve dünya zevklerinden uzak idi. Zayıf ve kimsesizlere karşı son derece merhametliydi. Fakir-fukaraya yardım etmeyi severdi. İnsanlara karşı güzel huylu, tatlı dilli ve güler yüzlüydü. Bu yüzden herkes onu severdi. Her işinde Allahü tealanın rızasını gözetir, haram ve şüphelilerden şiddetle sakınırdı.
Edirne’deki Kadirî şeyhi Kasabzade Şeyh Mehmed Efendi’ye müntesipti. Kaynaklarda eseriyle ilgili bilgiye rastlanmamıştır.
