Evliyanın büyüklerinden olan Ali Geylanî, tam adıyla Ali bin Yahya bin Ahmed bin Ali, Abdülkadir-i Geylanî hazretlerinin soyundandır. 1040 (m. 1630) senesi Recep ayı ortalarında Hama’da doğmuş, 1113 (m. 1701) senesinde yine orada vefat etmiştir.
Doğumuyla ilgili babasının rüyasında Abdülkadir-i Geylanî’yi görmesi ve elinde ışık saçan bir kandil vermesi anlatılır. Bu rüya üzerine çocuğuna Ali ismi verilmiştir.
Ali Geylanî, küçük yaşta Kur’an-ı Kerim’i tecvidle öğrenmiş; fıkıh, hadis, mantık, lügat, sarf, nahiv ve tasavvuf edebini zamanının büyük âlimlerinden okumuş ve birçok âlimden icazet almıştır. Akıl, zeka, fazilet, vera ve dindarlık açısından yüksek bir mertebeye ulaşmıştır.
Henüz akil baliğ olmadan babasıyla beraber hacca gitmiş; Medine’de rüyasında Resulullah’ı görmüş ve hacdan sonra Hama ve Humus’taki nakiblik vazifesi kendisine bildirilmiştir. Bir süre nakiblik yaptıktan sonra, Kadiriyye yolunu insanlara anlatmak üzere bu görevden ayrılmıştır.
Ali Geylanî, insanlara Allah’ın emir ve yasaklarını, iyi ve kötü ahlâkı öğretmiş; çok sayıda talebe yetiştirmiştir. Misafirperverliği ile tanınmış, hac yolculuğu sırasında Şam’a uğradığında halk ve ileri gelenler tarafından büyük bir hürmet ve ikramla karşılanmıştır. Şam valisi Osman Paşa da kendisine gereken saygıyı göstermiştir. Hacdan sonra memleketi Hama’ya dönmüş; Trablus, Şam ve Halep’e giderek uğradığı her yerde ikram ve iltifat görmüştür.
Ali Geylanî aynı zamanda edip ve şair idi; güzel şiirlerinin toplandığı bir divanı vardır.
