Evliyanın büyüklerinden. İsmi Ahmed bin Abdurrahman'dır. Doğum tarihi ve yeri bilinmemektedir. 946 (m. 1539)senesinde Terim'de vefat etti. Zenbil Kabristanı'na defnedildi. Kabri, ziyaret mahallidir. İlmiyle ameleden bir zattı. Kabir ehlinin hâllerini, onların azap ve sevinç durumlarını, Allahü tealanın izni ile bilirdi. Birçok kerameti vardır.
Ba Alevî'ye bir gün, bazı kimselerin, büyük âlim Ahmed bin İsa'ya ait olduğu söylenen kabrin, hakikatte onun kabri olmadığını söyledikleri arz edildi. Bunun üzerine Ba Alevî, Ahmed bin İsa'nın kabrini ziyaret etti. Kabri ziyaret esnasında, bir heybet hâli kapladı. Bu hâli geçtikten sonra; “İmam Ahmed bin İsa'nın ruhaniyeti ile görüştüm. Ona, buranın kabri olup olmadığını sordum. O da bana; “Evet, kabrim hakikaten burasıdır.” dedi. Sonra ona bir hacetimi arz ettim. Bana, hacetimin kolaylıkla hâlledileceğini söyledi.” dedi. Sonra Bur denen köydeki camiye gitti. Oturur oturmaz o haceti yerine geldi.
Şihabeddin Ba Alevî'nin medfun bulunduğu Terim'deki Zenbil Kabristanı.
Ba Alevî, Terim'deki evinde, Hüccetü'l-İslam İmam-ı Gazalî'nin ruhaniyeti ile görüştü. Bütün kitaplarını okuduğunu söyleyip İmam-ı Gazalî'den bu kitapları okutmaya izin verdiğine dair icazet istedi. İmam-ı Gazalî de ona icazet verdi.
Ba Alevî, birisinden, evine kapı yapmak için tahta istedi. O şahıs da; “Kur'an-ı Kerim'i ezberlememi temin edersen, sana istediğin o tahtayı veririm.” dedi. Bunun üzerine o şahsa; “Ağzını aç.” buyurdu. O şahıs ağzını açınca ağzına üç kere ağzının suyundan sürdü. O şahıs, ondan sonra süratli bir şekilde Kur'an-ı Kerim'i ezberledi.
Ba Alevî, talebesi Abdullah Ayderus'a şöyle dedi: “Uzak bir memleketin halkı, senden istifade edecek. Hadramut halkı seni görmeyi çok arzulayacak.” Bir müddet sonra Ba Alevî'nin dediği çıktı. Abdullah Ayderus, Hindistan'a gitti. Oradaki Ahmedabad şehrinde vefat edinceye kadar kaldı.
Ba Alevî, talebelerinden bazılarına, insanlara faydalı olabilecekleri işleri yapma hususunda izin vermişti. İbn-i şerife, yılanların zarar vermemesi hususunda dua yazmaya izin vermişti. İbn-i Şerif, yılanın zararından korunmak için müracaat edenlere, bazı ayet-i kerimeleri yazıp verirdi. Bu yazıları taşıyanları yılanlar sokmazdı. İbn-i Muda da burnundan hasta olanlara dua yazardı.
