Necmeddin-i Kübra hazretlerinin huzurunda yetişen evliyadan. Bâbâ Kemal Cündî hazretlerinin doğum ve vefat tarihleri kat'i olarak bilinememekte ise de, hicrî yedinci asrın ikinci yarısının başlarında vefat ettiği bilinmektedir.
Bâbâ Kemal, Necmeddin-i Kübra hazretlerinin huzurunda kemale geldiğinde, hocası kendisine hırkasını verdi ve; “Türkistan diyarında Mevlana Şemseddin Müftî'nin Ahmed Mevlana isminde bir oğlu vardır. Bizim bu hırkamızı ona ulaştır ve terbiyesi (yetişmesi) ile de meşgul ol!” buyurdu. Bâbâ Kemal, “Peki efendim.” deyip huzurundan ayrıldı ve Türkistan yolunu tuttu, işaret olunan Cünd beldesine geldi. Baktı ki, çocuklar oyun oynuyorlar. Ahmed Mevlana, o zaman daha çocuktu ve orada çocukların arasındaydı. Fakat o oyun oynamıyor, oyun oynayan çocukların çıkardıkları kaftanlarını (elbiselerini) bekliyordu. Bâbâ Kemal'in kendisine doğru geldiğini görünce hemen ayağa kalkarak karşıladı. Selam verdi. Bâbâ Kemal hiçbir şey söylemeden, O; “Nasıl biz başkalarının elbiselerini bekliyorsak, siz de bizim elbisemizi bekliyorsunuz.” dedi. Bâbâ Kemal onu bağrına bastı, sonra Müftî'nin yanına geldiler.
Durumu kendisine anlatınca, Müftî, Bâbâ Kemal hazretlerine dedi ki: “Bu çocuk meczubdur (delidir). Size münasip hizmet edemeyebilir. Fakat bunun küçük kardeşi Danişmend Mevlana gayet akıllı ve terbiyelidir.” Bunun üzerine Bâbâ Kemal dedi ki: “O da nasiplensin. Fakat biz, üstadımızın işareti ile Ahmed Mevlana'nın yetişmesi ile meşgul olacağız.”
Nihayet, Ahmed Mevlana kısa zamanda yetişti. Kemalatı, yüksekliği etrafa yayıldı. Çok kimselerin de yetişmelerine, kemal mertebelerine yükselmelerine vesile oldu.
