Hicrî ikinci asırda Şam'da yetişen meşhur hadis ve fıkıh âlimlerinden. Künyesi, Ebu Yuhmid Kelaî'dir. 110 yılında (m. 728) doğmuş, 197 (m. 812) senesinde vefat etmiştir. Atıyye isminde bir oğlu olmuş, zürriyeti (soyu) bu oğlu ile devam etmiştir. Bakıyye hazretleri kuvvetli bir tahsil görmüştür. Muhammed bin Ziyad, Buhayr bin Sa'd, Ubeydullah bin Amr, Sevr bin Yezid ve daha birçok âlimden ilim öğrenip hadis-i şerif rivayet etmiştir. Hadiste hafız yani yüz binin üzerinde hadis-i şerifi ravileri ile birlikte ezbere bilirdi. Kendisinden Evzaî, Nuaym bin Hammad, Davud bin Reşid, Ali bin Hacer, Amr bin Osman ve daha birçok âlim hadis-i şerif rivayet etmiştir. Yahya bin Main, Ebu Zür'a ve zamanın diğer âlimleri; “Bakıyye bin Velid'in sika (güvenilir, sağlam) âlimlerden rivayette bulunduğu hadisler, hüccet (delil) olarak kabul edilir.” demişlerdir. Abdullah bin Mübarek buyuruyor ki: “İsmail bin İlyaş ile Bakıyye'nin hadisleri bir araya toplansa, Bakıyye'nin hadisleri bana daha sevimli gelirdi.” Bakıyye hazretleri; Hammad bin Zeyd ile hadis müzakere ettik. Bana buyurdu ki: “Senin rivayet ettiğin hadisler ne kadar kıymetlidir.” demiştir. Bildirdiği hadis-i şerifler Müslim'de, Buhârî üzerine yapılan açıklamalarda, Sünen-i Ebu Davud, Nesâî, Tirmizî ve Sünen-i İbn-i Mace adlı eserlerde yer almaktadır. Rivayet ettiği hadis-i şeriflerden bazıları şunlardır: “Kim bir Müslümanın düğününe ve benzeri yerlere davet edilirse icabet etsin.” “Şafak sökmeden önce hilal kaybolursa gecedendir.”
