Hadis âlimi ve tarihçi. İsmi Abdullah bin Muhammed bin Ali bin Muhammed bin İbrahim el-Belhî olup künyesi Ebu Ali'dir. Belh'te doğmuştur. Doğum tarihi tespit edilememiştir. Uzun müddet Bağdat'ta kalmıştır. 295 (m. 907)'te Belh'te Karmatî sapıkları tarafından şehit edildi.
Mekki bin İbrahim el-Belhî, Ali bin Muhammed el-Hanzalî, Abdüssamed bin Hassan el-Mervezî, İbrahim bin Şemmas es-Semerkandî ve daha birçok âlimden ilim öğrenmiş ve rivayette bulunmuştur. Ebu Bekr bin Ebüddünya, Musa bin Harun ve birçok âlim de ondan ilim almıştır. Muhammed bin Muhalled onun sika (sağlam, güvenilir) bir ravi olduğunu söylemiştir. Rivayet ettiği hadisler İbn-i Kanî'nin Mu'cem'inde ve Temam Razî'nin Fevaid'inde yer almıştır.
Büyük bir muhaddis olan Abdullah bin Muhammed aynı zamanda hadis hafızıdır. Yani yüz binden çok hadis-i şerifi senet ve ravileriyle bilen bir zattır. Bunun yanında önemli bir tarihçidir. Kitabü'l-ilel ve Kitabü't-tarih isimli iki eseri vardır.
Abdullah bin Muhammed el-Belhî, Ali bin Muhammed, Ebu Ca'fer er-Radî, Hişam bin Urve'den, o da babasından, o da Hazreti Aişe'den rivayetle Resulullah Efendimiz şöyle buyurdu: “Secde-i sehv, namazdaki her noksanlık ve fazlalıktan dolayı bir cezadır.”
