Hindistan'da yetişen hanım velîlerden. İmam-ı Rabbanî hazretlerinin neslindendir. Büyük âlim Ebü'l-Hayr Farukî'nin hanımı olup, Şeyh Hüseyin Efendinin kızıdır. 1284 (m. 1867) senesinde doğdu. 1354 (m. 1935)'de şehit oldu. Babası şal ticareti yaptığı için bu yüzden Hicaz'da Şalvala diye tanınmıştı.
Bibi Hacere Hanım babasından ilim öğrendi. Ev işlerinde çok mahirdi. Allahü teala ona olgun bir akıl ihsan etmişti. Çokça ibadet ederdi. Vakitlerini Allahü tealanın zikri ile geçirmekte olup, zamanının bir tanesi idi. Her gün Peygamber Efendimize salatü selamları ihtiva eden delail-i hayrat ve daha başka çeşitli zikirleri, kocası Ebül Hayr ile beraber okurdu. Ramazan haricinde çok nafile oruç tutardı. Müceddidiyye yolunda en mükemmel şekliyle yetişmişti. Ebü'l-Hayr hazretleri bir gün çocuklarına; “Valideniz yüksek makamlara kavuşmuştur. Batın halleri çok iyidir.” buyurdu. Kadınları yetiştirme işi tamamen ona verilmişti.
Bibi Hacere Hanım, kırk yaşının sonlarına doğru şiddetli bir hastalığa yakalandı. Çok az konuşabiliyordu. Gücü ve kuvveti iyice azalmıştı. Ebü'l-Hayr hazretlerine; “Namazlarımı nasıl kılayım? Oturacak ve hareket edecek hâlim yok.” dedi. O da; “Namazlarını işaretle kıl.” buyurdu. Ebü'l-Hayr hazretleri hanımının hastalığı yüzünden devamlı mahzun ve kederli idi. Çünkü kendisine çok hizmet etmişti. Üzerinde çok hakkı vardı. Bir gün oğlu Zeyd Efendiye; “Zeyd! Validen bize çok hizmet etti. İsterdik ki, bu hizmetlerin karşılığı olarak biraz da biz ona hizmet edelim.” dedi.
Belucistan'ın Kutia şehrinde 1354 (m. 1935) senesi seher vaktinde büyük bir zelzele oldu. Binlerce insan bu zelzelede şehid oldu. Bibi Hacere Hatun da şehit olanlar arasında idi.
