Tabiîn'in büyüklerinden ve fukaha-ı seb'a denilen Medine'nin yedi fakihinden. Künyesinin Ebu Abdurrahman olduğu ve isminin Muhammed veya Mugire olduğu bildirilmiştir. Künyesi ile nesebi ise Ebu Bekr bin Abdurrahman bin Haris bin Hişam'dır. Mahzum kabilesindendir. Dedesi Hâris bin Hişâm Kureyş kabilesine mensup olup Ebu Cehl'in anne bir kardeşidir. Babası Abdurrahman ise Peygamberimiz hayatta iken doğan ve Hazreti Osman zamanında Mushafı çoğaltan ekipte yer alan bir Tâbiî, annesi de Lüeyoğullarından Fâhite binti İnâbe'dir. Hazreti Ömer'in hilâfeti devrinde doğdu. Hicrî 94 senesinde (m. 713) vefat etti. Bu seneye, fakihlerden birçoğu aynı sene içinde vefat ettiği için, senetü'l-fukahâ denilmiştir.
Âlim bir aileye mensup olması sebebiyle iyi bir tahsil gördü. Hadis ve fıkıh alanında zamanın söz sahibi âlimleri arasına girdi. Başta babası olmak üzere, Hazreti Aişe, Ümmü Seleme, Ümmü Ma'kil, Esma binti Umeys, Ammar bin Yaser, Ebu Mes'ud Bedrî, Ebu Hüreyre, Ebu Rafi gibi zamanın ileri gelenlerinden ilim öğrenmiştir. Kendisinden de oğulları Abdullah, Abdülmelik, Ömer, Seleme'nin yanı sıra Mücahid bin Cebr, Amr bin Dinar, Şa'bî, Ömer bin Abdülaziz, Zührî gibi zatlar ilim öğrenmiş, hadis-i şerif nakletmişlerdir. Naklettiği hadislerin çoğu kazâ yani hâkimlik ile ilgilidir. Rivayetleri Kütüb-i Sitte'de yer almaktadır. Bütün âlimlerce sika yani güvenilir kabul edilmektedir. Bir rivayete göre Maliki mezhebinin silsilesi Ebu Bekr bin Abdurrahman'a ulaşmaktadır. Ömer bin Abdülaziz Medine valisi iken onu şura meclisinde bulundururdu. Ebu Bekr bin Abdurrahman çok ibadet ederdi. Bayram günleri hariç her gün oruç tutar, geceleri çok namaz kılardı. Kendisine bunun için Kureyş'in zahidi denirdi. İç temizliğin yanında dış güzelliğine de önem verir ve şık ve temiz giyinirdi. Devlet adamları ile de görüşür onlara nasihat ederdi. Abdülmelik bin Mervan, Velid ve Süleyman ve Ömer bin Abdülaziz kendisine ikramda bulunmuşlar ve hürmet etmişlerdir. 94 tarihinde vefat etmiştir. Vefatı için başka tarihler de bildirilmiştir.
Ebu Bekr bin Abdurrahman'ın bildirdiği hadis-i şeriflerden bazıları şunlardır:
“Ben Allahü tealaya günde yetmiş defadan fazla tövbe ediyorum.”
“Yakın bir gelecekte bir takım fitneler olacaktır. Fitne zamanında (ona karışmayıp) oturan kişi, (karışmak üzere) ayakta durandan hayırlıdır. O hengamede ayakta duran da (fitne sebeplerini hazırlamaya) gidenden hayırlıdır. Bu yolda yürüyen de bilfiil fesada çalışandan hayırlıdır. Her kim fitne çıkacağını anlayıp onu görmeye çalışırsa, muhakkak onun kahrına uğrar. Her kim o fitne zamanı iltica edecek veya sığınacak bir yer bulursa, hemen oraya sığınsın (fesatçılara karışmasın).”
