Şafiî mezhebi âlimlerinden. İsmi, Muhammed bin Ahmed bin Abbas el-Farisî; künyesi, Ebu Bekr Beydavî'dir. 392 (m. 1002) senesinde İran'ın Beyda şehrinde doğdu. Tasavvuf ilminde de yüksek derecelerde bulunuyordu. Beyda şehrinde, Şafiî mezhebine üç büyük âlim yetişti. Bunlardan birisi Ebu Bekr Beydavî, ikincisi bunun damadı kadı Ebu Tayyib-i Taberî, üçüncüsü de, Ebu İshak-ı Şirazî'nin hocası Ebu Abdullah Muhammed bin Abdullah bin Ahmed'dir. Ebu İshak, kitabında kendi hocasından başkasını anlatmamıştır. Fıkıh ve tasavvuf ilimlerinden her birine ait birçok kitaplar yazdı. 468 (m. 1076) senesinde vefat etti.
Ebu Bekr Beydavî, büyük bir fıkıh âlimiydi. Kadılık vazifesinde bulundu. Ayrıca edip bir zattı. Fıkıh ilminde, Et-Tebsira fî fürui'l-fıkh kitabının sahibidir. Muhtasar olan bu kitabın üzerine iki şerh yapmıştır. Bunlardan birisi, El-Edille fî ta'lili mesailü't-Tebsira'dir. İkincisi de, Et-Tezkire fî şerhi't-Tebsira olup iki cilttir.
Kitabın tasnifini kendisi şöyle anlatıyor: “Bu kitabı, Musul'a yakın Baram denilen yerden dönerken uğradığım ve dört gün kaldığım Kurh denilen beldede, cemaate öğleye kadar ders verip müzakere ederken tasnif etmiştim. O sırada yanımda başka bir kitap da yoktu. Orada hazır bulunan âlimler de vardı. Kitabın hazırlanması, 421 (m. 1030) senesi Şevval ayının on dördüncü gününde tamamlanmıştı.”
Ayrıca İbn-i Salah, onun El-İrşad fî şerh-i kifayeti's-Saymerî isminde bir kitabının da olduğunu bildirmektedir. Hatib-i Bağdadî, bu zatı, Tarih'inde yazmamıştır. Bunun sebebi, ya Bağdat'a gelmemiş olmasından veya kendisinden hiç rivayette bulunmamasından yahut da bilinmeyen başka bir sebeptendir. Hâlbuki Muhammed bin Abdullah-ı Beydavî'yi anlatmaktadır.
