Evliyanın büyüklerinden. İsmi, Muhammed bin Ahmed bin Ca'fer eş-Şebehî en-Nişaburî'dir. Künyesi, Ebu Bekr'dir. Ebu Osman Hirî ve başka âlimlerle görüşüp sohbet etti ve kendilerinden ilim öğrendi. 360 (m. 970)'ten önce vefat etti.
Zamanında Nişabur'da bulunan evliyanın en üstünlerinden ve en çok fetva verenlerindendi. Müşkülü olanlar kendisine müracaat ederlerdi. Çok cömertti. Herkese iyilik eder; “Fütüvvet; güzel ahlâk ve iyi kötü herkese, iyilik etmektir.” buyururdu.
Ebu Bekr Şebehî'nin rivayet ettiği bir hadis-i şerifte Peygamber Efendimiz buyurdu ki: “Cebrail bana komşu hakkında o kadar tavsiyelerde bulundu ki, ben komşu, komşuya vâris yapılacak zannettim.”
Ebu Bekr eş-Şebehî buyurdu ki: “Diğer insanlar yemek ve içmekle kuvvetli olurlar. Arifler ise, marifetleri ile kuvvetli olurlar.” “Haramlardan kaçınan, takva sahibi salih kimseleri üzmemen, güzel ahlâk olarak sana kâfidir.”
