Şafiî mezhebi âlimlerinden. Yaşadığı devrin en büyük fıkıh âlimiydi. İsmi, İbrahim bin Ahmed bin İshak bin Süreyc el-Mervezî'dir. Künyesi, Ebu İshak'tır. Horasan vilayetinin bir kasabası olan şehrinde doğup büyüdüğü için, Mervezî denilmektedir. İlim için Bağdat'a geldi. Uzun zaman Bağdat'ta oturdu. Burada, Şafiî mezhebi âlimlerinin reisi olan, İbn-i Süreyc'den, ilim tahsil etti. Ondan sonra Şafiî âlimlerinin reisi olup, uzun zaman ders okuttu ve fetva ile uğraştı. İlim, onun talebeleri vasıtası ile etrafa yayıldı. 70'ten fazla büyük âlim yetiştirdi. Ömrünün sonuna doğru Mısır'a göç etti. 340 (m. 951) senesinde Mısır'da vefat etti. Kabri, İmam-ı Şafiî hazretlerinin türbesi yanındadır.
Şafiî mezhebi fıkıh âlimi olan Ebu İshak el-Mervezî'nin kabri Kahire'de İmam-ı Şafiî hazretlerinin türbesi yanındadır.
Meşhur ve yüksek bir fıkıh âlimi olan Ebu İshak-ı Mervezî, aynı zamanda büyük bir velidir. Vera ve züht sahibiydi. Haramlardan ve şüphelilerden çok sakınırdı. Birçok âlim, kendisinden ders okudu. Her meselede fetvasına başvurulurdu. Irak'ta Reisül ulema idi. Kendisinin ve talebelerinin ilme çok hizmeti oldu.
Eserleri: Birçok eser yazdı. Bunlardan başlıcaları şunlardır:
1- Şerhu Muhtasarı Müzenî: Muhtasar'ın en geniş şerhi bu eserdir.
2- El-Fusul fî marifeti'l-usul,
3- El-Vesaya ve hisabü'd-devr,
4- Kitabü'l-husus ve'l-umum
