Kelam, lügat, nahiv ve Hanefî mezhebi fıkıh âlimi. İsmi Ahmed bin Mes'ud bin Abdurrahman'dır. Künyesi Ebü'l-Abbas olup Cemaleddin lakabı verildi. Konevî nisbet edildi. Şam'da ikamet edip 732 (m. 1332)'de orada vefat etti. Celaleddin Ömer Habbazî'den fıkıh ve kelam bilgilerini öğrendi. Allame Muhyiddin Esmer'den fıkıh ilmi tahsil etti. Birçok talebe yetiştirip kıymetli eserler yazdı. En meşhur talebesi, Şam kadılarından olan oğlu Ebü'l-Mehasin Cemaleddin Mahmud Konevî idi. Ebü'l-Mehasin Konevî, babasının vefatından sonra müsvedde hâlinde olan eserlerini tamamladı.
Eserleri: Ebü'l-Abbas Konevî'nin eserlerinden bazıları şunlardır: Camiu'l-kebir şerhi Takrir ve Akidetü't-Tahtavî şerhi Kalaid meşhurdur. Kalaid'in bir nüshası Süleymaniye Kütüphanesi, Es'ad Efendi kısmında mevcuttur.
