Hadis-i şerif âlimi. Esas ismi, Muhammed bin Ebü'l-Hüseyin Ahmed bin Muhammed bin Ammar bin Muhammed bin Hazm bin el-Mualla bin el-Carud el-Carudî el-Herevî eş-Şehit olup; künyesi, Ebü'l-Fadl'dır. 317 (m. 929) senesinde elli yaşlarında Karamitiler tarafından Mekke'de şehit edildi.
Horasan ve Irak'taki meşhur âlimlerden ders aldı. Osman bin Said ed-Darimî ilk hocasıdır. Annesinin babası Ebu Said Yahya bin Mansur da hadis âlimi idi. Torununa ders vermişti. Ebü'l-Fadl Hirevî'nin hocaları arasında Ahmed bin Necde bin Uryan; Hüseyin bin İdris, Muaz bin Müsenna, Ahmed bin İbrahim bin Milhan, Muhammed bin Abdullah bin İbrahim el-Ensarî de sayılabilir. Talebelerinin en meşhurları arasında Ebu Ali el-Hafız, Ebü'l-Hüseyin el-Haccacî, Abdullah bin Sa'd, Muhammed bin Ahmed bin Hammad el-Kufî ve Ebu'l-Hüseyin el-Muzaffer zikredilebilir.
Zehebî, onun için; “İmam, hafız, münekkit ve mücevviddir.” diyor. Safedî de; “İlm-i ilel-i hadiste, yani hadislerin illetlerini bilen en büyük imamdır” diyor. İlel-i hadis ilmi, herkesin fark edemediği, ancak âlimlerin tespit edebildiği ve hadis-i şerifin sıhhatine engel olan kusurları araştıran ilme denir. İlel, illetler demektir. Bu bakımdan hadis ilimlerinin en zor ve en karmaşık olanıdır. Bu da, Hirevî'nin nasıl büyük bir âlim olduğunu göstermektedir. Ebü'l-Fadl Hirevî hakkında malumat hayli azdır. Bunun sebebi, erken vefat etmesi ve fazla eser yazmamış olmasıdır.
Eserleri: Bilinen üç eseri vardır:
İlelü'l-Ehadis fî Kitabi's-Sahih li-Müslim: İmam Müslim'in Sahih adlı eserindeki hadislerin illet bakımından tenkidinin yapıldığı en meşhur eseridir. Bu bakımdan yazılmış eserlerin de en eskisidir. Burada sadece hadis-i şeriflerin illetleri üzerinde durulmaz; ravilerin vasıfları ve hadisin sıhhati üzerinde de tartışmalara yer verir. Kitabı 488 (m. 1095) tarihinde vefat eden hadis âlimi Ebu Abdullah el-Humeydî el-Endelüsî rivayet etmiştir.
El-Müstahrec ala Sahihi Müslim: Sahih-i Müslim'deki hadislerin başka senetlerle rivayet edildiği bir eserdir.
El-Erbeune hadisen (Kırk hadis).
