Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden. Adı, Muhammed bin Abdülvahid; künyesi, Ebü'l-Ferec Darimî'dir. 358 (m. 969) senesinde Bağdat'ta doğdu. 449 (m. 1057)'de Şam'da vefat etti. Fıkıh ilmini Ebü'l-Hüseyin bin el-Erdebilî'den öğrendi. Ayrıca hesap (matematik) ilminde de âlim ve şair idi. Bağdat'tan Rahbe'ye gidip, bir müddet orada kaldıktan sonra Dımaşk'a (Şam'a) gidip, orada yerleşti.
İlim aldığı âlimlerden bazıları; Ebu Muhammed bin Masî, Ebu Bekr el-Verrak, Muhammed bin Muzaffer, Ebu Bekr ibni Şazan, Dare Kutnî'dir. Kendisinden ise; Ebu Ali Ehvazî, Abdülaziz el-Kettanî, Ebu Tahir Muhammed bin Hasan el-Habbal ve Hafız Ebu Bekr el-Hatib ilim almışlardır.
Camiu'l-Cevami' ve Mudeü'l-bedai', El-İstizkar ve Ed-Delailü's-Sem'iyye ale'l-mesaili'ş-şeriyye adlı eserleri vardır. Şeyh Ebu İshak şöyle demiştir: “O fıkıhta, hesap ilminde âlim ve şairdir. Ondan daha fasih ve güzel konuşanı görmedim.”
