Vaiz, Şafiî mezhebi fıkıh âlimlerinden. İsmi Ahmed bin Ömer bin Ahmed bin İsa el-Ensarî olup Eş-Şabü't-taib adıyla meşhurdur. 767 (m. 1366) senesinde Zilhicce ayının onyedisinde Kahire'de doğdu. 832 (m. 1429) senesinde Recep ayında Şam'da vefat etti. Babü's-sagîr Kabristanı'nda defnedildi. Cenaze namazı çok kalabalık oldu.
Kahire'de büyüdü. Zamanın âlimlerinden ilim öğrendi. Nahiv ilmi ile meşgul oldu. Şafiî mezhebine göre yetişti ve âlim oldu. Bülkinî, İbn-i Mülakkın, İzzeddin bin Küveyk; Malikî âlimlerinden Gumarî, İbn-i Haldun, Şemseddin bin Mekin Mısrî onun ilim öğrendiği âlimlerdendir.
Tasavvufa ve tasavvuf büyüklerine karşı sevgisi vardı. Hüseyin Habbaz'dan Şazilî tarikatını öğrendi. Hüseyin Habbaz, Yakut Habeşî'den, o da Ebü'l-Abbas Mürsî'den, o ise Ebü'l-Hasan Şazilî'den bu tarikatı öğrenmişti. Alaeddin Ali Hüseynî'den de Kadirî tarikatını öğrendi. Hicaz ve Yemen diyarına da gitti. Buralarda fazla kalmadı, iki sene sonra geri döndü. Ezher'de ve bunun dışındaki bazı yerlerde, belirli zamanlarda insanlara vaaz eder, nasihat verirdi. Güzel ve tesirli konuşur, tarikatı hakkında şiirler okurdu. Bu hâllerinde çok zarif ve mütevazıydı. Zevile kapısı haricinde, bir zaviye yaptırdı. Kısa zamanda insanlar tarafından sevildi. Bulunduğu yerdeki bütün insanlar onu büyük bilir, hürmet gösterirlerdi.
Kudüs'ü de ziyaret etti. Bir müddet de burada vaaz etti. Buradan Şam'a gidip oraya yerleşti. İki nehir arasında bir zaviye yaptırdı. Burada belirli zamanlarda vaaz ve nasihat ederdi. Şam ahâlisi tarafından çok sevildi.
İbn-i Hacer Askalanî de bu zatı şöyle anlatmaktadır. “Bir miktar fıkıh ilmi tahsil etti. Birçok şehir gezdi. İki defa Yemen'e gitti. Birkaç kere Irak'a ve Hısn-ı Keyfa'ya gitti. Birkaç kere hacca gitti. Bir müddet de Şam'da ikamet etti. Hafızası kuvvetli olup çok şey ezberlemişti. Çok tesirli ve güzel konuşurdu. Halk tarafından çok sevilirdi. Bazı yerlerde zaviyeler yaptırdı.”
Zadü'l-mesir kitabını kısaltarak, Lübbü'zzad adını verdi. Bazı tefsirlere haşiyeler de yazmıştır.
